Zwanger en een eetstoornis

//Zwanger en een eetstoornis

Zwanger en een eetstoornis

Zwanger, wauw… Dat was mijn eerste reactie. Ik wist niet goed wat ik ervan moest denken. Ik kon het eigenlijk gewoonweg niet geloven! Kan ik zwanger worden? Ondanks mijn eetstoornis? Was dat echt zo? Of was deze test gewoon niet goed?

Toch waren het echt twee streepjes. En ook mijn huisarts bevestigde de volgende dag, dat ik toch écht zwanger was.

In het begin had ik best veel moeite met de veranderingen in en om mijn lichaam. Ondanks dat het kindje niet groter was dan 5 centimeter, veranderde er al veel. De hormonen zorgden voor de enorme schommelingen in mijn humeur, maar mijn lichaam maakte ook al plaats voor wat er gaat gebeuren. Ik was ontzettend misselijk, moest veel overgeven, was moe en kreeg last van zware hoofdpijnen. Ik voelde me vaak opgeblazen en ook al was ik niet in gewicht aangekomen, voor mijn gevoel kon ik mijn broeken en leggings al niet meer aan. Het zat niet lekker en veel te strak. En dat terwijl ik nog geen buikje kon zien! Er was mij verteld dat dit compleet normaal was, gelukkig. Laten we namelijk niet vergeten dat je lichaam als je zwanger bent, al vanaf de eerste dag langzaam aan het veranderen is. De één merkt het niet of nauwelijks, de ander merkt het vrijwel direct. Ik voelde me enorm onzeker, angstig en durfde mijn buik bijna niet aan te raken. Ook al was er nog helemaal niks te zien of te voelen. Ik vond dit lastig, vanaf week 9 kreeg ik het echt moeilijk en vond ik dit lastig te accepteren. Ik zat erg slecht in mijn vel en moest tevens dealen met eetbuien plus mijn eetstoornis. Ondanks dat ik me al misselijk voelde.  Ik denk dat het makkelijker gaat als je echt een babybuik krijgt. Dan weet je waar je het voor doet. Dat geldt althans voor mij.

Over zwanger zijn hoor je vaak mooie, ideale verhalen. Zoals andere vrouwen, ben ik ook onwijs blij om in verwachting te mogen zijn van een kindje. Het is een euforische, mooie tijd, waar je eigenlijk wel van móet genieten! Alleen is er vaak ook veel onzekerheid, die over vanalles kan gaan. Bij mij gaat die onzekerheid over mijn aankomende bevalling, de ontwikkeling en gezondheid van mijn kindje en hoe ik ooit van die vreselijke bekken- en rugpijn af zal komen…

In de eerste momenten van mijn zwangerschap, wisten mijn vriend en ik alleen van het grote nieuws. We wilden het wel zo snel mogelijk met familie en vrienden delen, zodat, tja, als het toch nog mis zou gaan, zouden ze weten wat er aan de hand zou zijn. En konden ze ons eventueel steunen bij complicaties. Er begon toen voor mij een onzekere periode in afwachting tot de eerste echo…

Totdat we ein-de-lijk de eerste echo kregen, in het ziekenhuis. En daar leek het goed te zitten! Een kloppend hartje, een mooie baarmoeder, ons kleine flupje was goed te zien op de eerste echo. Ik zag nog niks aan mezelf uiteraard en voelde ook nog helemaal niks. Behalve veel angst en kwalen. Ik was erg misselijk, moe en flauw. Als ik aan bepaalde voedingsmiddelen dacht, werd ik al onwel.

Na de eerste controle kwamen meteen weer onzekerheden naar boven. Zal het allemaal goed gaan? Hoe groot zal mijn buik worden? Zal alles nog wel hetzelfde zijn?! Ik denk dat veel zwangere vrouwen dit wel herkennen. Het kan zijn dat ik dit extra erg heb omdat het ons eerste kindje is en ik geen vergelijkingsmateriaal heb. Toch blijven deze vragen continue in mijn hoofd spoken. Voor elke vrouw is een zwangerschap anders. De ene ziet eruit alsof ze elk moment kan bevallen terwijl ze nog wat weken heeft te gaan en bij de ander zie je een heel klein bollinkje. Ik vroeg me meteen af hoe het bij mij zou gaan? Sommige mensen zullen met aankomen tijdens een zwangerschap helemaal geen moeite hebben. Voor mensen met ondergewicht door een eetstoornis, is aankomen iets wat moet, maar dit geldt ook voor zwangere vrouwen. Het aankomen is voor een goed doel. Het betekent dat er leven in je groeit en dat brengt gewicht met zich mee, dus het is niet voor niets.

Ondanks dat ik me heel misselijk voelde, is het natuurlijk belangrijk om gezond te blijven eten. Het fabeltje dat je voor twee zou moeten eten, is allang achterhaald. Het is wel belangrijk om bewust te leven en te eten. Ik zeg dit, maar vind het zelf erg lastig. Vanwege mijn achterliggende eetstoornis ben ik snel geneigd ongezond te eten of obsessief. Of juist heel erg veel van hetzelfde. Ik ben geen ster in variëren met eten.

Ik eet wel, sinds ik zwanger ben, anders en gezonder. Ik let meer op, eet sowieso niks van “de verboden lijst”, zoals rauwe vis of vlees. Ik kan me snel zorgen maken. Bijvoorbeeld in de eerste weken, toen ik een smoothie had gedronken met kaneel erin, las ik daarna ergens dat je beter geen kaneel mag eten. Dat vond ik toen direct een ding. Net als zalm of sushi. Ik doe het liever niet, dan dat ik me achteraf rot ga voelen. Nu ik dit schrijf, ben ik 21 weken zwanger, en langzaamaan vind ik mijn weg iets meer. Ik  ben minder onzeker wat betreft voeding.

Er zijn vrouwen die bang zijn om aan te komen als ze zwanger zijn en proberen hier vanalles tegen te doen. Ze gaan op dieet. Ze nemen allerlei maatregelen, lijnen en sporten erop los. Dit is nooit goed, maar goed, dat weten we inmiddels wel. Daar ga ik in deze blog je niet de les over lezen. Extreme maatregelen nemen om niet aan te komen en lijnen tijdens je zwangerschap heet ook wel pregorexia. Het is officieel niet erkend als “aandoening”, maar wel bekend dat meer dan een paar vrouwen hieraan lijden/mee te maken krijgen.

Toen ik erachter kwam dat ik zwanger was, voelde alles heel onwerkelijk en onzeker, zoals ik hierboven al beschreef. Ik bedacht me ook wat ik mijn eigen kind mee wil geven over gezondheid en voeding. Ik vind dit nog steeds heel erg lastig. Ik ben zelf niet bepaald een proper voorbeeld te noemen, met mijn jarenlange strijd tegen anorexia en boulimia. En constante gerommel met eten. Natuurlijk zou ik willen dat dit anders was, maar het heeft me ook gevormd tot wie ik ben, en hoe ik zal worden als moeder. Geen enkel leven is perfect, dus ook het mijne niet. Ik denk dat als je zwanger bent, iedere vrouw weleens stilstaat bij wat ze haar kind wil meegeven straks, eetstoornis of niet. Ik ben tegen een aantal dingen enorm aangelopen in mijn leven en daar wil je je kind uiteraard voor behoeden.

Alles draaide in het begin van mijn zwangerschap 24/7 om eten. Hierdoor raakte ik gefrustreerd en ik voelde me zeker niet gelukkiger. Integendeel! Ik voelde me steeds zwakker en beroerder en mijn lichaam was er klaar mee. Ik wist dat het zo niet langer door kon gaan. Mijn wereld staat nu op zijn kop. Er groeit een klein meisje in mij en die heeft al mijn aandacht nodig die ik heb. Het voelt allemaal weleens tegenstrijdig, want nog steeds speelt er zich elke dag een strijd af in mijn hoofd en lijf, die ook aandacht opslokken. Een stortvloed van onzekerheid, vragen en angst, die ik het liefst nog altijd en elke dag weg eet, ook nu ik zwanger ben.

Kan ik dit wel? Ben ik er klaar voor? Doe ik het goed? Leeft mijn baby nog wel? Zoveel vragen heb ik. Tegelijkertijd put ik er hoop uit. Mijn lichaam is sterk genoeg om zwanger te raken! Elke keer als ik mijn kleintje op een echo zie, juich ik inwendig. Het is echt, we did it!

Helaas is hier echt niet alles mee opgelost. Ik heb eetbuien, maar, hoe meer mijn buik groeit, hoe meer ik me realiseer dat ik geluk gehad heb en eerlijk gezegd, voelt het als een “redding”. Ik moet nu wel beter eten. Ik wil niet meer terug naar hoe het vóór mijn zwangerschap was. Ik moet nu een goed voorbeeld zijn voor mijn kind. In juni hoop ik te bevallen van mijn dochter en dan is mijn geluk zo goed als compleet!

Romy

Mijn naam is Romy Hazeleger, 26 jaar, woonachtig in Amsterdam samen met mijn vriend en ongeboren kindje. Ik ben voor het eerst in mijn leven zowaar zwanger! Ik krijg een meisje en ervaar momenteel alle ins en outs van wat een zwangerschap te bieden heeft. Ik vind het leuk, spannend, geweldig maar ook eng. Ik heb namelijk naast mijn zwangerschap last van een eetstoornis. Ik zal hier mijn ervaringen delen waar je als eetstoornispatiënt tegenaan kan lopen als je zwanger bent.

2018-02-14T16:52:53+01:00

Neem even een momentje..

Om onze privacy verklaring te lezen en kennis te nemen van de gegevens die wij van je opslaan. Klik op 'AVG Instellingen' om je eigen instellingen te beheren.

Privacy verklaring | Sluiten
AVG Instellingen