Welkom thuis Jim!

/, Momlife/Welkom thuis Jim!

Welkom thuis Jim!

Onze kleine man is eindelijk thuis. Een heerlijk idee dat ik hem niet meer hoef te bezoeken in het ziekenhuis, maar dat hij gewoon lekker veilig thuis is. Ik moet je zeggen, ik vind het erg spannend..

De kraamhulp is een jonge meid en weet helaas erg weinig van prematuur baby’s. Daarnaast hebben we qua verzorging alles in het ziekenhuis doorgenomen en is Jim al regelmatig in bad geweest. Wat mij betreft kan ze weinig voor ons betekenen en ronden we het na twee dagen af.

Mijn partner moet gewoon aan het werk. Gelukkig is hij vaak overdag even thuis om mee te genieten van onze zoon. Jim slaapt veel. Het liefst lekker op m’n borst of naast me op de bank in een nestje. En ook het liefst lekker compact en ingepakt.

De eerste twee weken slaapt Jim naast ons in een wieg. Zoals ze in het ziekenhuis hadden verteld, kreunt Jim behoorlijk en is hij ‘s nachts vaak onrustig.

Na twee weken moet Jim terugkomen voor de inentingen in het ziekenhuis. Hij moet daar dan 24 uur blijven. Zo jammer, we zijn net aan elkaar gewend en dan moet hij weer een nacht in het ziekenhuis slapen.

De ochtend van de prikjes worden we vroeg verwacht. Jim krijgt eerst een MRI scan van zijn hoofd. Hier ben ik het meest zenuwachtig voor. Zal hij het wel redden om zo lang stil te liggen? Uiteindelijk lukt het. De MRI zit erop en we gaan terug naar boven voor de prikjes. De uitslag van de MRI-Scan duurt nog een paar weken. Onze grootste angst ligt bij de uitslag van deze scan. Hoe zal het nu zijn met het bloed bij Jim z’n hersenen?

Thuisgekomen besluiten we Jim op zijn eigen kamer te laten slapen. Beter voor ons, maar ook voor Jim! Ook besluiten we toch Jim op zijn buik te laten slapen.  Het inbakeren maakt Jim niet meer rustig en hij is door het ziekenhuis gewend geraakt aan op z’n buik te slapen.

Jim wordt steeds vaker ook overdag onrustig. Het eten gaat goed maar er komt vaak ook weer een hoop terug. Ook heeft Jim veel moeite met poepen. Zal hij daarom zoveel spugen? Zelf ben ik erg onzeker en besluit toch naar het ziekenhuis te gaan. Hij kan zo overstuur huilen en soms gewoon de hele dag door.. In het ziekenhuis vinden ze het niet verstandig om de voeding in te dikken, aangezien de ontlasting dan nog moeizamer gaat.. Pff moet ik dan maar doorbijten en de hele dag met Jim over m’n schouder lopen? Weken houd ik het vol, maar na een hoop onrustige dagen trek ik het niet meer.

Jim is al een aantal dagen koortsig en verkouden. ‘S morgens krijg ik hem amper wakker en besluit zijn temperatuur te meten.. 40,9 graden plus moeilijk wakker te krijgen: Dit kan niet goed zijn.. Jim is zo vatbaar en kwetsbaar. Ik probeer meteen de afdeling van het ziekenhuis te bellen aangezien ik daar afgelopen tijd veel ben geweest. Ze verwijzen mij eerst naar de huisarts, die me vervolgens toch doorstuurt naar het ziekenhuis. Ze denken aan een luchtweginfectie maar controleren ook de urine en nemen Jim op voor sowieso 24 uur. Zelf besluit ik thuis te gaan slapen. Rond een uur of twee ‘s nachts worden we wakker gebeld.. (dit is in de 3 maanden tijd dat Jim in het ziekenhuis heeft gelegen nog nooit gebeurd). Mijn hart zat in m’n keel, maar het is niet heel ernstig. Jim heeft een urine infectie ze denken aan een nierbekkenontsteking. Ze vragen of ze mogen beginnen met antibiotica.

Gelukkig mag Jim de volgende dag mee naar huis. We krijgen de antibioticakuur ook mee naar huis en krijgen volgende week te horen of het blaasontsteking is of een nierbekkenontsteking. Mocht het een nierbekkenontsteking zijn, krijgen we nog meer onderzoeken want zo’n klein mannetje hoort dat nog niet te krijgen…

Lees ook mijn andere artikelen:

Lotte

Hallo, ik ben Lotte, samenwonend met mijn lieve vriend. Samen hebben wij een zoon Jim.

Onze zoon is met 27 weken geboren en was op dat moment erg ziek. 

Ik werk in de horeca als gastvrouw. Op dit moment ben ik nog thuis om voor onze zoon te zorgen, die op dit moment een half jaar oud is. Helaas is er weinig informatie te vinden over hoe je nu verder gaat als je na een lange periode je kind mag meenemen uit het ziekenhuis. Het is een mooi maar vooral heel spannend moment. Ik blog hier over mijn ervaringen.

2018-01-09T10:36:47+01:00

Neem even een momentje..

Om onze privacy verklaring te lezen en kennis te nemen van de gegevens die wij van je opslaan. Klik op 'AVG Instellingen' om je eigen instellingen te beheren.

Privacy verklaring | Sluiten
AVG Instellingen