Waar trek jij de grens?

/, Dreumes / Peuter, Kleuter/Waar trek jij de grens?

Waar trek jij de grens?

Afgelopen weekend was het weer zover. Uit het niets kreeg Jet hoge koorts en begon te spugen. Dan zie je zo’n klein hummeltje langzaam veranderen in een doodziek kind. Ik ben er inmiddels wel een soort van aan gewend. Van de negentien jaar dat ik moeder ben, heb ik een gedeelte van die jaren doorgebracht met het weer oplappen van zieke kindertjes. Het ouderschap bestaat namelijk grotendeels uit het afvegen van snotneuzen, wegschrapen van diarree, insmeren van plakkerige krentenbaard korsten en bestrijden van andere, hele vieze en bovendien zeer besmettelijke aandoeningen, waar kleine kinderen om de haverklap door getroffen worden. Het hoort erbij en tenzij je je kinderen in een glazen doosje stopt, ontkom je er gewoon niet aan dat je kind iets oploopt. Dus voor alle gevaarlijke middeleeuwse gruwelziektes, waar ik dus wel wat aan kan doen, heb ik mijn kinderen ingeënt.

Niet-prikkende ouders rukken gestaag op.

Het is de afgelopen tijd regelmatig in het nieuws dat er steeds meer kinderen niet gevaccineerd worden. De niet-prikkende ouders rukken gestaag op. Voor de Mazelen haalt Nederland de vaccinatie grens van 95% , nodig om de ziekte uit te bannen, al vijf jaar niet meer. Waardoor de kudde-immuniteit niet werkt of niet goed, want er zijn altijd mensen die niet ingeënt kunnen worden. Omdat ze te jong zijn of omdat ze vanwege een gebrekkige gezondheid geen prik mogen. En die Mazelen is echt geen gezellig vintage griepje waar een kind alleen maar een beetje vlekjes van krijgt, en er verder altijd zonder kleerscheuren vanaf komt. Je kind kan er gewoon dood aan gaan. Het is mij een raadsel waarom mensen bewust niet prikken. Wat mij betreft is vaccineren één van de weinige ouderschapsissues waarover niet valt te discussiëren.

Wil ik mijn kinderen wel tegen alle ziektes laten inenten?

Eerlijk is eerlijk, ook ik heb getwijfeld. Ook ik zette vraagtekens bij de inentingen. Nog voor de doktersassistente een naald in het armpje van mijn oudste zoon kon zetten kwamen de eerste twijfels. Waren die injecties nu wel nodig? Het was inmiddels zo vanzelfsprekendheid onder artsen en consultatiebureaus, en op internet stonden ook al zulke verontrustende dingen. Kan en wil ik mijn kinderen wel tegen alle enge ziektes die er maar voorbij komen laten inenten? Dat is toch geen doen? Als alle ziektes dan zijn geëlimineerd, dan blijven er toch nog duizenden andere dingen over waar ze aan kunnen doodgaan? Waar trek ik die grens?

Bang dat je kind de nacht niet overleeft.

Totdat ik zelf een ziek kind kreeg en tussen de echt zieke kinderen belandde. En dan niet de kots en diarree variant maar de echt zieke kinderen. En geloof me maar, dat wil je niet. Baby’s die dankzij het niet behalen van de veiligheidsgrens van 95% met Mazelen in een glazen bakje liggen, aan allerlei slangetjes en piepende machines. Met maagsondes en infusen. Met torenhoge koorts en helemaal grijs weggetrokken. Ouders die bang moeten zijn dat hun kind de nacht niet overleeft, toe moeten kijken hoe zo’n heel klein lijfje worstelt om iets af te weren wat het probeert te slopen. Ik heb het allemaal gezien en ik kan jullie vertellen, soms word ik er nog zwetend wakker van.

Rijksvaccinatieprogramma

Dus ja, ik doe mee aan het Rijksvaccinatieprogramma, waarom willen genezen als je ook gewoon kunt voorkomen? En mocht het nodig zijn vaccineer ik ze extra. Toen in 2002 er een meningokokken variant c uitbrak, rende ik samen met half Nederland naar de apotheek om het vaccin te bestellen en hem vervolgens door mijn eigen huisarts in mijn kinderen te laten spuiten. Daarna kon ik pas weer rustig slapen. Er kan tijdens het opvoeden al zoveel mis gaan en het laatste wat ik wil is mijn kinderen in een glazen stulp stoppen. Van leven ga je dood, honderd procent zeker. Maar van niet inenten gaan ook andermans kinderen dood. En daar trek ik de grens.

Lees ook mijn andere artikelen:

Annemarie

Annemarie Geerts 41 jaar. Zeven kinderen….

‘Ja, wij hebben zeven kinderen! En ja, daar hebben wij bewust voor gekozen!’ Als moeder van een groot gezin, ben ik altijd bezig met het beantwoorden van de meest idioten vragen. Ja, allemaal van dezelfde man. Nee, het is nu nog niet klaar. Nee, we zijn niet gelovig. En nee het is inderdaad niet van deze tijd, ik weet het.

Waar de ene moeder haar handen al vol heeft aan één kind, kan het gezin voor mij niet groot genoeg zijn. Ik geef je graag een kijkje in mijn leven. Ik heb voor ieder wat wils. Van een irritante puber tot een schattige baby van 10 maanden. Ik heb het allemaal!

Volg mij ook op instagram.com/prinsessenspul of op  youtube.com/user/prinsessenspul

2019-03-17T20:05:38+02:00

Neem even een momentje..

Om onze privacy verklaring te lezen en kennis te nemen van de gegevens die wij van je opslaan. Klik op 'AVG Instellingen' om je eigen instellingen te beheren.

Privacy verklaring | Sluiten
AVG Instellingen
Inline
Inline