Vakantie vertrek leed….

//Vakantie vertrek leed….

Vakantie vertrek leed….

Moet dat allemaal mee?” vraagt mijn man standaard als ik koffer vijf dichtklap. Sinds we kinderen hebben, begint elke vakantie met dit gesprek. Vroeger vulden we de avond van te voren onze ieniemienie auto met een tentje, twee slaapzakken, wat kleren en een kurketrekker. Meer was destijds niet nodig, we waren jong. Maar met zeven kinderen is er echt wel meer nodig dan een tent en kurketrekker. Voor een weekendje weg laden we de auto al vol, dus lijken vijf koffers voor twee weken vakantie mij echt niet te gek.

Inpakstress

Mijn man is heel anders als het om inpakken gaat. Binnen tien minuten worden een zwembroek, vijf T-shirts, een paar hemden, een jeans, short, slippers en een klein toilettasje ingepakt. Daarna gaat hij tv kijken met de boodschap; “als ik iets vergeet koop ik het daar wel”. Nou dat gaat mij dus niet lukken. Ik heb last van inpakstress. Al dagen van te voren maak ik een hoekje van de kamer klaar met spullen die ik ‘voor de zekerheid’ toch alvast wil klaarleggen. Voor mijzelf en de kinderen maak ik kledingsetjes, en als ik dat compleet heb, komt de afdeling schoeisel. Meer dan drie paar schoenen voor de kinderen meenemen vind ik echt ” to much”, maar welke dan? Het ene paar staat zo leuk, maar zitten niet lekker als we lang moeten lopen. De andere zitten lekker maar staan weer niet zo leuk. En als het gaat regenen moeten toch ook de laarzen mee? Dan toch maar vier paar mee, of vijf, want slippers tellen niet.

Een poepschema wat van slag is.

Het hele oplaad gebeuren, stekkers, het insmeermateriaal, van factor 15 tot 50. De verbandtrommel met pleisters, zetpillen, iets tegen een te snelle darm werking, maar voor de zekerheid met al dat stokbrood ook iets voor een te trage. Niks zo vervelend als een poepschema dat van slag is. Antimuggenspray, lenzen, maar ook een bril en zonnebril. En dan ben ik zeker nog een half uur bezig om mijn shampoos, en conditioner in veel ste kleine flesjes over te gieten zodat mijn toilettas niet uit zijn voegen barst. Dan als aller laatste de handbagage. Luiers, luierdoekjes, eten en drinken voor onderweg, spelletjes,  kleurboeken, kleurpotloden (én puntenslijper), koptelefoons, knuffels, schoon ondergoed (want stel je voor dat ze een ongelukje krijgen of knoeien) en boekjes voor de kinderen. Uiteindelijk is mijn ‘hoekje’ altijd weer uitgroeit tot een flinke hoek met spullen, die van zijn leven dagen niet in één auto passen.

Vakantiestress

Ieder jaar kijk ik weer uit naar de vakantie, en ieder jaar beloof ik mijzelf het rustiger aan te doen zodat ik eindelijk niet eens als een hijgend hert in de auto op weg naar mijn vakantie bestemming zit. Maar naast alle inpakstress heb ik ook nog eens de neiging om, als ik een paar weken op vakantie ga, net te doen alsof ik voor drie jaar ga emigreren naar het buitenland. Alles, maar dan ook echt alles, moet af, schoongemaakt, weggewerkt en opgeborgen. Mijn artikelen moeten vooraf door gemaild worden, al mijn mail in mijn inbox moet zijn beantwoord, alle rekeningen moeten betaald zijn, ook die op de ochtend van vertrek op de deurmat valt. (Alsof je direct als wanbetaler wordt gekenmerkt als je twee weken later betaald?). De ijskast en voorraadkast moeten leeg en schoon. De vuilniszak met drie propjes moet verschoond, bed strak opgemaakt én heel belangrijk de wasmand leeg. De komende week ren ik dus van hot naar her, om dan uiteindelijk op de dag van vertrek in die befaamde ruststand te kunnen treden en relaxt op vakantie te gaan.

Vakantie to do list

Uiteindelijk blijkt op de dag van vertrek de volledige to-do-lijst naar de laatste dag te zijn verhuisd, stuit mijn man bij het inladen van de auto traditiegetrouw op twee tassen waar geen plek meer voor is. Stap ik uiteindelijk toch weer in de auto met een stress niveau van een gemiddelde beurshandelaar tijdens een beurs crash, en zal ik zeker tot aan de Franse grens herhalen “ Volgens mij zijn we iets vergeten, maar ik weet nog niet wat.’’

Volgend jaar ga ik het anders doen…… echt….

Lees ook mijn andere artikelen:

Annemarie

Annemarie Geerts 41 jaar. Zeven kinderen….

‘Ja, wij hebben zeven kinderen! En ja, daar hebben wij bewust voor gekozen!’ Als moeder van een groot gezin, ben ik altijd bezig met het beantwoorden van de meest idioten vragen. Ja, allemaal van dezelfde man. Nee, het is nu nog niet klaar. Nee, we zijn niet gelovig. En nee het is inderdaad niet van deze tijd, ik weet het.

Waar de ene moeder haar handen al vol heeft aan één kind, kan het gezin voor mij niet groot genoeg zijn. Ik geef je graag een kijkje in mijn leven. Ik heb voor ieder wat wils. Van een irritante puber tot een schattige baby van 10 maanden. Ik heb het allemaal!

Volg mij ook op instagram.com/prinsessenspul of op  youtube.com/user/prinsessenspul

2019-04-21T20:42:22+02:00

Neem even een momentje..

Om onze privacy verklaring te lezen en kennis te nemen van de gegevens die wij van je opslaan. Klik op 'AVG Instellingen' om je eigen instellingen te beheren.

Privacy verklaring | Sluiten
AVG Instellingen