Schijnveiligheid: weet jij wat je echt moet doen?

/, Dreumes / Peuter, Kleuter/Schijnveiligheid: weet jij wat je echt moet doen?

Schijnveiligheid: weet jij wat je echt moet doen?

Vanaf het moment dat je zwanger bent, word je overspoeld met de ‘je weet maar nooit’ mentaliteit, de ‘voor de zekerheid’ houding, en ‘neem geen enkel risico’ filosofie. Want alle risico’s moeten worden uitgebannen en elk mogelijk gevaar in de kiem gesmoord. Eenmaal zwanger gaan we panisch lopen doen over een toastje brie en weigeren we thee waar zoethout in zit, omdat vrachtladingen van dat stofje eventueel tot een hogere bloeddruk zou kunnen leiden.

Ook na de bevalling liggen de gevaren op de loer, dus kopen we traphekjes, fietshelmpjes, babyfoons met cameratoezicht en luchtdoorlatende Aerosleep matrassen zodat ons kind minder risico loopt om te verstikken. Want niemand wil de moeder zijn die te beroerd was om dat eventueel veiligere matrasje te kopen. En deze angstcultuur wordt vrolijk aangewakkerd door de babyspullen industrie marketingmachine die gretig inspringt op de onzekere nieuwbakken ouders.

Veel van die producten en gadgets kunnen op zich helemaal geen kwaad.

We zijn allemaal blij dat kinderen niet meer los achter in de auto worden gekieperd. Maar netjes in een stoeltje worden vastgegespt. Als je met een fiets helmpje kan voorkomen dat je kind een gat in zijn koppie valt is dat een prima idee. Ook mijn kinderen dragen de eerste roekeloze weken tijdens het fietsen een helmpje op het hoofd. Mijn schoonmaakmiddelen staan netjes hoog in de kast en ik heb een traphekje, maar een antislip matje in het bad ontbreekt, evenals een kinderslot op de besteklade en een babyfoon met camera toezicht.

Ik denk dat iedere ouder zelf kan inschatten wat nodig is om hun huis veilig te maken.

Het is een kwestie van de balans vinden: hoe creëer je een veilige omgeving zonder te overdrijven. Je kunt van je huis nu eenmaal geen veilige burcht maken. Kinderen gaan op avontuur en kunnen zich bezeren, dat hoort erbij. Risico lopen is een belangrijk deel van het leven. Maar wat mij nou zo verbaasd is dat iedere ouder zich laat verleiden tot een shitload aan veilige spullen, maar niemand weet wat te doen als het echt mis gaat.

En dan heb ik het dus niet over schaafwonden of een gebroken arm.

Maar wat moet je doen bij ernstige ongelukken? Dus wat als je kind stikt in een cherrytomaat, op de vensterbank is geklommen en zich ophangt aan het koord van een rolgordijn? Of verdrinkt in een emmer regenwater? Het klinkt verschrikkelijk maar je zult je eigen kind maar moeten reanimeren. Weet jij echt wat je moet doen als je kind met brandende kleren op je afrent? Of als het niet meer ademt? Ook al zijn de aantallen klein, als er iets ernstigs met je kind gebeurt, is de impact heel groot. Dan kun je je huis vol hebben met traphekken en anti slip matten maar daar red je je kind niet mee.

Een EHBO cursus heeft mij geleerd om in te schatten welke risico’s kinderen kunnen lopen.

Ik weet nu wat ik moet doen als het echt heel erg mis gaat. Naast het volgen van deze cursus heb ik sindsdien ook een goed gevulde verbandtrommel, een branddeken en een gif wijzer in de kast hangen. En dat alles, samen met een dosis gezond verstand, geeft mij de houvast en de geruststelling waar ik als moeder naar op zoek was.

Na 18 jaar moederschap kan ik maar één conclusie trekken.

Kinderen worden onweerstaanbaar aangetrokken door vlijmscherpe messen, glibberige kozijnen op vier hoog, ongeaarde stopcontacten en gloeiend hete pannen. Je kunt een kind niet voor alles beschermen, onheil is niet altijd te voorkomen. Kinderen bezeren zich, worden ziek, verdwalen, dat hoort bij het leven. Meestal komt het goed, en af en toe niet. Hoe tragisch dat ook is. Maar ik weiger om me te laten meeslepen in de commerciële angstcultuur. Geef mij maar een wereld waar je als kind door schade en schande wijs mag worden, gewoon met vallen en opstaan. Want weet je wat het aller gevaarlijkst is voor kinderen? Leven, want van leven ga je namelijk dood. Honderd procent zeker. Veiligheid bestaat eigenlijk alleen achteraf, als er niets is gebeurd.

Lees ook mijn andere artikelen:

Annemarie

Annemarie Geerts 41 jaar. Zeven kinderen….

‘Ja, wij hebben zeven kinderen! En ja, daar hebben wij bewust voor gekozen!’ Als moeder van een groot gezin, ben ik altijd bezig met het beantwoorden van de meest idioten vragen. Ja, allemaal van dezelfde man. Nee, het is nu nog niet klaar. Nee, we zijn niet gelovig. En nee het is inderdaad niet van deze tijd, ik weet het.

Waar de ene moeder haar handen al vol heeft aan één kind, kan het gezin voor mij niet groot genoeg zijn. Ik geef je graag een kijkje in mijn leven. Ik heb voor ieder wat wils. Van een irritante puber tot een schattige baby van 10 maanden. Ik heb het allemaal!

Volg mij ook op instagram.com/prinsessenspul of op  youtube.com/user/prinsessenspul

2018-12-30T20:07:12+02:00

Neem even een momentje..

Om onze privacy verklaring te lezen en kennis te nemen van de gegevens die wij van je opslaan. Klik op 'AVG Instellingen' om je eigen instellingen te beheren.

Privacy verklaring | Sluiten
AVG Instellingen