Schieten is nooit een spelletje. Toch?

/, Kleuter/Schieten is nooit een spelletje. Toch?

Schieten is nooit een spelletje. Toch?

Ik kreeg een rolberoerte toen mijn oudste zoon mij met een waterpistooltje voor het eerst, voor de grap doodschoot. Schieten is nooit een spelletje vond ik. Er kwam geen pistool meer in huis. Het hielp geen zak, hij pakte zijn bak met lego en bouwde vervolgens, een indrukwekkende herlaadbare mitrailleur die hij vakkundig op zijn broer leegschoot.

Er is niks aan te doen.

Kinderen hebben een diepgewortelde wens om te schieten, met een geweer. Of tenminste iets wat erop lijkt. Mijn man was vroeger overigens geen haar beter. Die was dagen zoet met van de bouwplaats gejatte pvc buizen, waarmee hij dikke witte klapbessen of zelf gelikte pijlen van krantenpapier door de vliegenhorren van de buurman schoot. En ook ik speelde vroeger politieagent op straat. In een wolk van kruitdampen rende ik met een klapperpistooltje knallend achter mijn vrienden aan. Een pop kon me geen ruk schelen, maar wel dat glimmende klappertjespistool, met klappertjes die je in rode papieren rolletjes kon kopen voor bijna niks. Ik mocht van mijn moeder op niemand richten, maar er  moesten wel boeven gevangen worden. En dat ging dan ook niet altijd zachtzinnig.

Wapens hebben voor kinderen nou eenmaal een hele andere betekenis dan voor volwassenen.

De meeste mensen associëren geweren vaak met geweld, moord, dood, oorlog, en asociaal gedrag. Ouders zijn bang dat kinderen op volwassen leeftijd wapens zullen gaan gebruiken. Maar wat blijkt, daar is dus helemaal geen wetenschappelijk bewijs voor. Sterker nog: in de praktijk blijkt dat kinderen het verschil tussen ‘nep’ en ‘echt’ bijzonder goed begrijpen. Wij denken bij wapens aan dood en verderf , maar kinderen niet. Die zien alleen het plezier en weten nog niet goed wat ‘dood’ is.

Het verbieden van nep wapens doe ik niet.

Om te voorkomen dat ze de hele dag oorlogje spelen en het ene na het ander kind een sterf scene opvoert, verzin ik zoveel mogelijk andere wilde spelletjes, zoals verstoppertje, tikkertje, en bijvoorbeeld politie en boef (met een gevangenis, in plaats van doodschieten). Of mensen redden, nadat er een ongeluk is gebeurd. Dat werkt vrij aardig. Verbieden heeft gewoon geen zin. Want zoals bij alles wat je verbiedt, werkt dat ook bij pistolen: ze willen het dan juist. Kinderen spelen. Vader en moedertje, doktertje, make-uppen, koken, winkeltje en ook soldaatje, so what?

Vorige week zijn we tijdens een snipperdag naar het Nationaal Militair Museum in Soest geweest. Niet weg te krijgen waren mijn kinderen bij al het militair geweld. Midden in de zaal stonden een zestal geweren uitgestald. Verrukt stormde mijn jongste zoon op de bak af en pakte een semi automatische mitrailleur, richtte op mij en schoot. Vol verwachting keek hij mij aan, dus sloot ik mijn ogen, zakte  reutelend door de knieën en begon op de grond hevig te stuiptrekken. Precies zoals het hoort.

Wil je weten hoe het was? Kijk dan naar het filmpje op ons familiekanaal:

Lees ook mijn andere artikelen:

Annemarie

Annemarie Geerts 41 jaar. Zeven kinderen….

‘Ja, wij hebben zeven kinderen! En ja, daar hebben wij bewust voor gekozen!’ Als moeder van een groot gezin, ben ik altijd bezig met het beantwoorden van de meest idioten vragen. Ja, allemaal van dezelfde man. Nee, het is nu nog niet klaar. Nee, we zijn niet gelovig. En nee het is inderdaad niet van deze tijd, ik weet het.

Waar de ene moeder haar handen al vol heeft aan één kind, kan het gezin voor mij niet groot genoeg zijn. Ik geef je graag een kijkje in mijn leven. Ik heb voor ieder wat wils. Van een irritante puber tot een schattige baby van 10 maanden. Ik heb het allemaal!

Volg mij ook op instagram.com/prinsessenspul of op  youtube.com/user/prinsessenspul

2018-11-23T15:20:22+01:00

Neem even een momentje..

Om onze privacy verklaring te lezen en kennis te nemen van de gegevens die wij van je opslaan. Klik op 'AVG Instellingen' om je eigen instellingen te beheren.

Privacy verklaring | Sluiten
AVG Instellingen