Schermtijd: valium voor de kinderziel!

/, Kleuter/Schermtijd: valium voor de kinderziel!

Schermtijd: valium voor de kinderziel!

Heerlijk vind ik de mogelijkheid om mijn peuter een uur per dag even uit te zetten. Alleen als de wifi wegvalt krijgt de tablet vliegles en zet madam het op een gillen, maar tot die tijd is het hier in huis een oase van rust.  Mijn dochter is 2 jaar en een uur per dag zet ik haar uit door haar tablet aan te zetten. Ik had altijd gedacht dat ik zo’n kostbaar ding pas in die sloopgrage handjes zou duwen als ze minstens vier zou zijn. Er minimaal een stalen behuizing van 3 mm. dik omheen zou zitten en gewapend kogelvrij glas op zou zitten. Maar de bumper van een paar tientjes voldoet eigenlijk prima.

Peuters zitten niet stil.

Iedere moeder begrijpt dat, tenzij er een beeldscherm aan te pas komt, het nogal een missie is om peuters stil te krijgen. Ze hebben een onstuimige, bijna ontembare behoefte om te bewegen in de speeltuin, op de bank, op jouw schoot, overal. We hebben voor honderden euro’s aan speelgoed in huis, maar ze laat het zonder pardon uit haar handen vallen om op haar scherm te gaan. En ach waarom ook niet. Er is inmiddels toch geen kind meer dat zonder schermen opgroeit?

Unboxing filmpjes.

Maar toch, of juist daarom, is het een onderwerp waar ik mee worstel. Want hoelang, hoe vaak, wanneer en vooral wat laat ik haar dan kijken? Ze swiped regelmatig naar het oh zo educatieve  zandkasteel ,klapt mee met z@ppelin en zingt mee met Nijntje. Maar de eerst keer dat mijn dochter met haar peutervingertjes zo’n unboxing filmpje aanklikte wist ik niet wat ik zag. Wat is dit, en wie zit er aan die hysterisch gemanicuurde handen vast? Waarom zou dat in godsnaam leuk zijn om te kijken hoe anderen iets uitpakken? Maar Jet vind het prachtig.

Juf roos.

Gelukkig hebben we tegenwoordig juf Roos. Naar mijn idee de enige die een beetje normaal doet in de waanzinnige wereld van YouTube filmpjes. Juf Roos is een liedjesprogramma wat gaat over een kleuterjuf die woont in een molen en ze zingt de hele dag kinderliedjes. In de maneschijn, ik zag twee beren, Twee emmertjes water halen, Hop paardje hop, je kent het wel. In haar molen, krijgt ze gezelschap van Gijs, een 8-jarige gevangen in het lichaam van een volwassen man. Ze praten wat, hij verdwijnt naar zolder en keert terug als – in het geval van “in de maneschijn” een echte astronaut. Juf Roos trekt vervolgens haar jurk over haar hoofd en maakt een rondje en POEF! juf Roos en Gijs zijn plotseling in een raket. En dan zegt juf Roos: ‘Ik ken nog wel een leuk liedje over de maan, zingen jullie mee?’ En dan begint dus “In de maneschijn”. Ik vind het fantastisch en Jet is gegarandeerd een uur zoet.

Valium op de kinderziel.

Nee echt, die tablet werkt als valium op de kinderziel. Het is ons laatste redmiddel als tegen het eind van de dag al het andere niet meer werkt. Ik heb namelijk aan het eind van zo’n dag zeker 40 torens van Duplo gebouwd, mijn peuter van de ene naar de andere speeltuin gesleept. Minstens dertig keer haar toegesproken omdat ze krijsend speelgoed uit haar zus haar handen trok en haar broer met verantwoorde houtblokken te lijf ging. Als ze verkleed als ridder de hersenen van haar zus met een bijl (gelukkig een van rubber) wil doorklieven is het gelukkig vijf uur.

Peuterpuber

Dan staat het eten klaar, heeft mijn man een glas wijn ingeschonken en willen mijn man en ik gewoon héél even met elkaar praten. Gewoon dat waar we de rest van de dag geen tijd voor hebben gehad, dankzijn onze peuterpuber. Dus is het tijd voor Jet haar dagelijkse uurtje scherm. En echt, wij zijn een heel leuk gezin, we praten en spelen met elkaar, maar dan even niet. Als het eten klaar is, gaan het scherm echt weer weg. En na het eten? Dan gaan we weer braaf een toren van Duplo bouwen en achter haar aanrennen. Tijdens dat uur schermtijd is er maar één ding echt belangrijk. En dat is niet de vraag of het verstandig is of mijn 2 jarige achter haar tablet zit. Het is de vraag hoe we er voor gaan zorgen dat het komende uur de wifi niet wegvalt. Goede wifi, kan namelijk je leven en je relatie redden. Wie had dat kunnen denken?

Uiteraard gaan we nu ook kijken hoe we die 20/ 20 regel toepassen. Dus 20 minuten kijken en dan minimaal 20 seconden van het scherm weg laten kijken ter bescherming van de kinderoogjes.

Lees ook mijn andere artikelen:

Annemarie

Annemarie Geerts 41 jaar. Zeven kinderen….

‘Ja, wij hebben zeven kinderen! En ja, daar hebben wij bewust voor gekozen!’ Als moeder van een groot gezin, ben ik altijd bezig met het beantwoorden van de meest idioten vragen. Ja, allemaal van dezelfde man. Nee, het is nu nog niet klaar. Nee, we zijn niet gelovig. En nee het is inderdaad niet van deze tijd, ik weet het.

Waar de ene moeder haar handen al vol heeft aan één kind, kan het gezin voor mij niet groot genoeg zijn. Ik geef je graag een kijkje in mijn leven. Ik heb voor ieder wat wils. Van een irritante puber tot een schattige baby van 10 maanden. Ik heb het allemaal!

Volg mij ook op instagram.com/prinsessenspul of op  youtube.com/user/prinsessenspul

2019-04-14T20:10:05+00:00

Neem even een momentje..

Om onze privacy verklaring te lezen en kennis te nemen van de gegevens die wij van je opslaan. Klik op 'AVG Instellingen' om je eigen instellingen te beheren.

Privacy verklaring | Sluiten
AVG Instellingen