Opvoeden: het wordt alleen maar makkelijker!

/, Kleuter, Momlife/Opvoeden: het wordt alleen maar makkelijker!

Opvoeden: het wordt alleen maar makkelijker!

Ik wil niet zeggen dat ik laks ben in de opvoeding van mijn jongste kind, maar relaxt is toch wel het goede woord. Uiteindelijk wordt ze vanzelf groot, zeggen mijn man en ik geregeld tegen elkaar. Voornamelijk om onszelf gerust te stellen. Want we zouden het wel heel graag anders willen doen, maar het komt er gewoon niet van. We hebben het te druk, met de andere kinderen, werk, het huishouden, gewoon eigenlijk alle facetten rondom ons gezin.

Alles wegcijferend ouderschap.

Al voor de komst van ons eerste kind had ik opvoed idealen over hoe ik het ouderschap zou invullen. Ik koos voor het alles wegcijferend ouderschap. Ik zou alleen maar inspirerend speelgoed kopen, mijn kind zou bij ons in bed mogen slapen en zelf mogen aangeven of hij toe was aan de volgende fase. De regie zou bij het kind liggen. Het werd een doodvermoeiende periode. Ik kon niet omgaan met de uitzichtloze lengte van een dag met kleine kinderen, het totale beslag dat ze leggen op je denken en handelen, je werk en je slaapkamer. De vanzelfsprekendheid waarmee ze hun leven voor het jouwe schuiven, en de verantwoordelijkheid die altijd doorgaat, dag en nacht, vakantie of werkweek. Ik besefte al snel dat opvoeden alleen maar kan als je af en toe ook eens aan jezelf denkt en duidelijk grenzen stelt.

Leren doorslapen, jezelf vermaken en je bord leeg eten.

Dus naarmate er meer kinderen kwamen, begon ik in te zien dat ik mijn kinderen moest leren doorslapen (in hun eigen bed), zichzelf vermaken en hun bord leeg eten, net zoals ik ze leerde lopen, kusjes geven en zwaaien. Ik gaf duidelijk mijn grenzen aan en nam de regie weer in handen. Het bleek helemaal niet zielig, maar juist heel erg fijn. Mijn kinderen eten namelijk niet met smaak alles op wat ik ze voorzet, slapen het liefst bij mij in bed en spelen echt veel liever met de Ipad dan met een ongeverfde houten blokken doos. Naast de voor mij noodzakelijke basisvaardigheden als slapen, spelen en eten liet ik de rest steeds meer op zijn beloop, en wonderlijk genoeg pakte deze aanpak uiteindelijk voor alle partijen goed uit. Waar we bij de eerste twee eindeloos met een handje in hun nek achter ze aan gehold hebben om ze te leren fietsen. Pakte het derde kind zelf haar fiets uit de berging, sommeerde haar grote broer om twee keer achter haar aan te hollen, en binnen een half uur had ze de smaak te pakken. Eerst nog aarzelend, maar in no time scheurde ze over de stoep rakelings langs lantarenpalen en fietsenrekken.

Pick your battles.

Naarmate ze ouder worden kiezen we onze battles en laten er een aantal los. Er zijn immers battles genoeg in de pubertijd. Laat uitgaan, misbruik van drank, slechte cijfers, de lijst is eindeloos. Zelf was ik een rampzalige puber, en mijn kinderen weten dat. Bij alles waar ik kwaad over word, zeggen ze: “jij was nog veel erger.” En tuurlijk maakt dat mijn onderhandelingspositie zwak, maar ze weten ook dat als ik ze waarschuw om nooit vier plakken spacecake achter elkaar te eten (omdat je daar doodziek van wordt) dat ik gelijk heb. Ze geloven mij op mijn woord. En als ik vertel dat een rijbewijs en diploma noodzakelijk zijn voor je toekomst geloven ze dat dus ook.

Zorgvuldig en realistisch.

Opvoed idealen zijn nooit verkeerd, maar ik kies ze inmiddels wel heel zorgvuldig en realistisch. Opvoeden blijkt toch een kwestie van verantwoordelijkheid en vertrouwen geven, en een oogje in het zeil houden, zodat je weet wanneer je moet ingrijpen. Als ik nu terugdenk aan de dingen waarover ik me druk maakte toen ik nog maar één kind had, moet ik een beetje lachen om hoe neurotisch ik toen was. Want jeetje, wat een onzin allemaal. Ik heb mijn lesje geleerd, en uiteindelijk worden ze vanzelf groot. Met of zonder opvoed ideaal.

Lees ook mijn andere artikelen:

Annemarie

Annemarie Geerts 41 jaar. Zeven kinderen….

‘Ja, wij hebben zeven kinderen! En ja, daar hebben wij bewust voor gekozen!’ Als moeder van een groot gezin, ben ik altijd bezig met het beantwoorden van de meest idioten vragen. Ja, allemaal van dezelfde man. Nee, het is nu nog niet klaar. Nee, we zijn niet gelovig. En nee het is inderdaad niet van deze tijd, ik weet het.

Waar de ene moeder haar handen al vol heeft aan één kind, kan het gezin voor mij niet groot genoeg zijn. Ik geef je graag een kijkje in mijn leven. Ik heb voor ieder wat wils. Van een irritante puber tot een schattige baby van 10 maanden. Ik heb het allemaal!

Volg mij ook op instagram.com/prinsessenspul of op  youtube.com/user/prinsessenspul

2019-06-02T21:28:28+02:00

Neem even een momentje..

Om onze privacy verklaring te lezen en kennis te nemen van de gegevens die wij van je opslaan. Klik op 'AVG Instellingen' om je eigen instellingen te beheren.

Privacy verklaring | Sluiten
AVG Instellingen
Inline
Inline