“Oh my god, hoe kan ik dat nu niet gemerkt hebben?”

/, Bevallen, Zwanger/“Oh my god, hoe kan ik dat nu niet gemerkt hebben?”

“Oh my god, hoe kan ik dat nu niet gemerkt hebben?”

Waar andere vrouwen vreselijk veel moeite moeten doen om zwanger te raken. Soms vreselijk deprimerende ziekenhuistrajecten moeten doorstaan.  En wanneer ze zwanger zijn, eerst 3 maanden moeite doen om hun zwangerschap te verbergen voordat ze het wereldkundig maken. Liep het bij mij nét wat anders.

Ongemerkt zwanger

Ik was zwanger, maar ik wist het niet. Met iedere kilo die ik aankwam op dat moment, was ik alleen maar vreselijk blij. Door een hartoperatie kampte ik met een lager gewicht. Ik had moeite om op gewicht te komen en te blijven. Daardoor zocht ik dus niet iets achter het onregelmatig menstrueren of een beetje aankomen. Groot was dan ook de verrassing toen ik op aandringen van m’n vriend een zwangerschapstest deed en deze positief bleek te zijn!

Ik had mezelf niet als moeder voorgesteld op jonge leeftijd, maar nu moest ik wel! Ik was 23, was net met een opleiding begonnen. Ik had geen idee hoe ik dat moest opvangen! Maar… geen paniek! Het was nog niet zover. De afspraak bij de verloskundige werd gemaakt voor anderhalve week later. Ik was op mijn gemak aan het kijken naar positiekleding voor wanneer ik dan ‘echt een buikje’ zou krijgen. En we keken naar babykamers, gewoon… om alvast te kijken.

6 dagen later beviel ik

Jammer joh, 6 dagen later beviel ik! Ik redde de afspraak met de verloskundige niet eens. Daar ging m’n positiekleding. Ik bleek 37 weken zwanger te zijn. Ja, echt, zeven-en-dertig weken! Ons zoontje had zich goed verstopt. Maar hij vond het na 37 weken wel genoeg en besloot om de buitenwereld maar eens te ontdekken. Ik ging het ziekenhuis in met een soort menstruatiekrampen en nog geen 14 uur later was er een jongetje geboren. Ik was nog niet eens bijgekomen van het nieuws dat er überhaupt iets in me groeide. Toen bleek hij al uitgekeken te zijn op z’n binnenzwembad.

De periode daaropvolgend was dus ook bijzonder. In een weekend tijd heeft mijn vriend de volledige baby-uitzet geshopt. De eerste aankoop was een Nuna Leaf (want dat was zo’n mooi stoeltje!).  We kregen ontzettend veel bezoek en reacties vol ongeloof van vrienden en kennissen. Ik kan het ze niet kwalijk nemen, maar toch…. In een week tijd leerden we van de kraamzorg hoe we een baby’tje moesten verzorgen, wassen, luiers verschonen, hoe je borstvoeding moet geven, hoe je ze in bed moet leggen (en houden) en ook werd me geleerd dat ik echt wel even bij moest slapen.

Van mij zullen jullie dus geen zwangerschapstips krijgen (sorry)! Maar wel een nuchtere kijk op de wondere wereld van baby’s, babywinkels en alle zin en onzin daaromheen. Want, hoe moeilijk en zwaar het ook is. Het cliché is gelukkig helemaal waar. Het is het allemaal waard wanneer je zo’n hummeltje in je armen hebt. Of wanneer ze 2 jaar zijn en om 3 uur ‘s nachts naar je bed komen om te vragen of ze Brandweerman Sam mogen kijken. Enne, pssst, het is dan toegestaan om even boos te worden hoor. Althans, ik sta nooit echt te juichen op dat tijdstip en dat is he-le-maal prima! Wil je weten hoe ik (nouja, wij, er is ook nog een vriend en een schoonfamilie!) met deze turbo-gezinsuitbreiding ben omgegaan? Lees dan ook mijn volgende blogs gerust mee!

Lees ook mijn andere artikelen:

Rachelle

Hoi, ik ben Rachelle. 25 jaar en heb samen met mijn vriend een kabouter van 2 jaar. 

Daarnaast heb ik een SBS6-waardig verhaal.

Althans, zo refereert men er graag naar als ze mijn verhaal horen; ‘Jeetje, dat hoor je toch alleen op TV?’

 

2018-03-12T22:00:52+01:00

Neem even een momentje..

Om onze privacy verklaring te lezen en kennis te nemen van de gegevens die wij van je opslaan. Klik op 'AVG Instellingen' om je eigen instellingen te beheren.

Privacy verklaring | Sluiten
AVG Instellingen