Moederschap : mijn contract voor het leven!

/, Momlife/Moederschap : mijn contract voor het leven!

Moederschap : mijn contract voor het leven!

Toen ik erachter kwam dat ik voor het eerst zwanger was, veranderde er eigenlijk nog weinig. Omdat ik middenin het laatste jaar van mijn studie zat, was ik totaal niet bezig met de garnaal die zich in mij ontwikkelde. Met de dag dat mijn buik opzwol, kwam gelukkig ook het besef dat er toch echt een kind in mij groeide. Ik ging los. Ik abonneerde mij op elk zwangerschapsblad en verslond werkelijk ieder boek wat ik maar kon vinden.

Weeën dans

Onder het mom dichter bij de zwangerschap te komen en mij voor te bereiden op de bevalling leek het de verloskundige raadzaam een cursus te doen. Ik ging voor zwangerschapsyoga. Op de avond dat alle pappa’s mochten meekomen was het de beurt aan de weeën dans. Het komt erop neer dat je samen met je partner langzaam wiegend door de wee heen danst. Die avond vormde zich het beeld zoals ik mijn bevalling zou gaan beleven. Ik zag mijzelf samen met Maarten zachtjes wiegend op mijn lievelingsnummer door de weeën heen walsen. Het leek mij heerlijk.

Naarmate de bevalling in zicht kwam, begon ik mij te verdiepen in de manier waarop ik wilde bevallen. Mensen die al bij voorhand zeggen dat ze ondanks alle adviezen in, thuis gaan bevallen vind ik gewoon een beetje dom. Thuis bevallen was een diep gekoesterde wens maar mocht het een ziekenhuisbevalling worden, was het ook goed. Mijn praktijk boodt aan om eventueel op de baarkruk te bevallen. Dan zou het bevallen natuurlijk aanvoelen. Mijn lichaam zou in de juiste stand staan om de baby makkelijk het lichaam uit te drijven. Klinkt fantastisch toch? Gaan we doen!

Het kraampakket

Ergens tijdens de zevende maand van je zwangerschap, ontvangt iedere zwangere de kraamdoos. Opgewonden nam ik hem aan van de postbezorger. Het was een beetje een teleurstelling. De inhoud bestaat voornamelijk uit enorme maandverbanden, onderleggers en gaas kompressen. Ik schrik eigenlijk ook een beetje. Ik berg alles weer netjes op en zet de doos ergens onderin een kast. Uit het oog ,uit mijn gedachten. Zo erg gaat het allemaal toch niet worden?

Nog even snel een tentamen maken

Vrijdag heb ik nog mijn laatste Recht tentamen, zwaar zuchtend kom ik met dikke buik en al mijn recht boeken de tentamenzaal in rennen. Ik pers mij tussen tafel en stoel en begin aan de laatste loodjes. Bij iedere steun of zucht zijn mijn klasgenoten bang dat ik terplekke mijn kind werp, maar ik houd het vol. Twee dagen later beval ik van mijn eerste zoon Jim.

Ik had het allemaal niet zien aankomen

Dat ik  tijdens mijn bevalling alleen nog maar één lettergrepige woorden kan snauwen, had ik niet zien aankomen. We hebben niet gedanst en ik heb uiteindelijk een uur geperst op de baarkruk, totdat ik tot inzicht kwam dat bevallen gewoon poepen is. Mijn bed was een waar slagveld van vruchtwater vermengt met bloed. En ergens bij mijn voeten stond een halve emmer met iets erin wat nog het meest op een biefstuk leek. De kraamverbanden blijken niet alleen handig in je onderbroek maak ook in je bh. En kraammatrassen hebben ervoor gezorgd dat ik na de bevalling alleen mijn beddengoed hoefde te wassen en niet mijn gehele matras bij het grofvuil kon zetten. Ik had het allemaal niet zien aankomen….. Gelukkig tovert het woord weeën dans nog altijd een glimlach op mijn mans gezicht en is niet alle voorbereiding voor niks geweest.

Een contract voor het leven

En dan eindelijk mijn favoriete moment van een bevalling. Nadat ik onder toeziend oog van de kraamhulp heb gedoucht en in mijn verschoonde bed lig met Jim in mijn armen, besefte ik dat mijn leven nooit meer hetzelfde zal worden. Waar ik altijd alleen mijzelf had om druk over te maken, had ik nu voor altijd de zorg voor iets dat véél belangrijker is. Mijn kind. En die zorg gaat nooit weg. Ik heb naast een baby, een tweeling van vier, een stuiterbal van 8 en drie pubers en ik weet niet om wie ik me meer zorgen maak.

Ze vragen allemaal heel veel aandacht. En als ik mijn eigen moeder in de paniek zie schieten als ik ziek ben of mijn planning door zieke kinderen in het honderd dreigt te lopen, dan weet ik dat je je ook nog heel veel zorgen maakt over een 42-jarig kind. Je tekent een contract voor het leven.

Lees ook mijn andere artikelen:

Annemarie

Annemarie Geerts 41 jaar. Zeven kinderen….

‘Ja, wij hebben zeven kinderen! En ja, daar hebben wij bewust voor gekozen!’ Als moeder van een groot gezin, ben ik altijd bezig met het beantwoorden van de meest idioten vragen. Ja, allemaal van dezelfde man. Nee, het is nu nog niet klaar. Nee, we zijn niet gelovig. En nee het is inderdaad niet van deze tijd, ik weet het.

Waar de ene moeder haar handen al vol heeft aan één kind, kan het gezin voor mij niet groot genoeg zijn. Ik geef je graag een kijkje in mijn leven. Ik heb voor ieder wat wils. Van een irritante puber tot een schattige baby van 10 maanden. Ik heb het allemaal!

Volg mij ook op instagram.com/prinsessenspul of op  youtube.com/user/prinsessenspul

2018-03-09T13:02:27+01:00

Neem even een momentje..

Om onze privacy verklaring te lezen en kennis te nemen van de gegevens die wij van je opslaan. Klik op 'AVG Instellingen' om je eigen instellingen te beheren.

Privacy verklaring | Sluiten
AVG Instellingen