Of ik de kraamtijd leuk vond? Nee, eigenlijk niet!

/, Kraamtijd, Momlife/Of ik de kraamtijd leuk vond? Nee, eigenlijk niet!

Of ik de kraamtijd leuk vond? Nee, eigenlijk niet!

De kraamtijd had ik mij achteraf toch anders voorgesteld. Een soort van eeuwige roze wolk. Vervuld van liefde, het happy gezinnetje spelen. Lekker genieten samen. Dat is toch immers wat iedereen je toewenst. Dát was waar ik al maanden naar uit keek. Tuurlijk, dat zwanger zijn is ook mooi, speciaal en bijzonder (en soms gewoon afzien). Maar je baby eindelijk vast kunnen houden, vadertje en moedertje spelen. Dat is toch wat je echt wilt!

Kraamtijd is niet alleen maar roze wolk

Misschien gaat het daar al mis, de associatie met “spelen”. Want een spel is meestal toch alleen maar leuk? Dat is een kraamtijd dus niet. In ieder geval niet bij mij. Als ik de verhalen bij vriendinnetjes hoor, komt mijn gevoel (gelukkig) vaker voor. Alleen durft niemand het hardop te zeggen. Want je hoort je toch geweldig te voelen. Iedereen zegt immers “Geniet ervan!”  In de 7e hemel moet je zijn!

Dat ben je ook. Tuurlijk, je baby is zo’n fantastisch mooi wondertje! Daar geniet je inderdaad wel van. Maar er is ook een keerzijde. En eigenlijk, als je er heel logisch en rationeel over nadenkt, had ik dat wel kunnen weten. Want stel je toch eens voor, dat je al een paar maanden niet zo goed slaapt en allerlei fysieke ongemakken hebt. Vervolgens de grand finale krijgt: de bevalling. Wie verwoorde dat ook al weer zo mooi? Iets met een tennisbal en een neusgat…. Zesendertig uur zwoegen zoals je nog nooit hebt gedaan. Van een intensieve workout heb je ook weleens spierpijn. Dus ja, dit voel je natuurlijk ook wel achteraf.

En tada, daar is je lieve kleine baby. Geweldig! Zo schattig. Die vingertjes, teentjes, geluidjes. Fantastisch mooi. Mijn lichaam zat vol adrenaline van de bevalling en ik kon dus niet slapen. Dat schijnt ook normaal te zijn. Ik vond dat niet zo erg, want ik wilde toch alleen maar naar mijn nieuwe aanwinst kijken. En dan komt de volgende dag het moment dat je naar de wc moet. Met de hechtingen van een fijne knip en een soort druiventros tussen je benen. Dat zijn dus aambeien waar zo’n 80% van de zwangeren blijkbaar last van heeft. Daar heeft niemand je ooit iets over verteld. In ieder geval niet aan mij! Smerig, komt dat ooit nog goed? Ik  kan me er niets bij voorstellen. De kraamzorg zegt van wel, hoewel ze ook zegt dat mijn knip wel op een rare plek zit. Hmm, nouja het zal wel. Veel tijd om erover na te denken heb je niet, want daar is de volgende voeding.

Mijn borsten groeiden in sneltrein tempo naar Pamela Anderson formaat. Mijn vriend kon er hartelijk om lachen. Ik was een soort karikatuur. Een poppetje met enorme ballonnen. Maar PIJN dat ze deden!! Ze waren zo hard dat het voeden moeizaam ging. Ondanks dat er alles aan werd gedaan om ze zachter te maken. Het gevolg: een bloederige massa. Pijnlijke steken tot in mijn tenen. Borstontstekingen.

Een dag “kraamtranen” van de hormonen en het slaapgebrek. Dat had ik ook nog nooit gehoord. Maar gelukkig was de kraamzorg er nog, om mij weer te vertellen dat ook dit normaal was.

De borstvoeding ging nog steeds moeizaam. Ik kreeg verlengde kraamhulp. Ik moest en zou van mijzelf doorgaan met die borstvoeding. “Want ik ben een doorzetter. Ik kan en wil dit ook!” Totdat de kraamzorg in overleg met de huisarts ingreep. “Je moet er nu echt mee stoppen, anders vallen je tepels eraf” .. Ok, daar hoefde ik dan niet echt lang over na te denken. En dan begint het psychologische aspect. Het schuldgevoel naar je baby. En het gevoel dat je je moet gaan verantwoorden, dat het dus echt niet gaat. Want iedereen vraagt maar te pas en te onpas hoe het gaat met de borstvoeding. Had ik dan door moeten zetten? Was dat het?

Is dit nou echt zo leuk?

Ik begon mij af te vragen of dit nou allemaal zo leuk was? Is dit nou het grote genieten? Het relativeringsvermogen in die periode moest ik van mijn vriend hebben. Dat was bij mij ver te zoeken. Gelukkig is hij een Piet Positief en lekker nuchter. Hij heeft mij er samen met de kraamzorg goed doorheen geloodst. En gelukkig had de kraamzorg gelijk met haar bak aan ervaring. Het komt allemaal goed! En ook best snel. Na een week was ik gewoon MOE en ZIELSGELUKKIG. En dat houdt je maanden vast. Maar die eerste week?? Die mogen ze bij de volgende houden!

Door: Sylvie, 32 jaar.

Lees ook:

Het ontbreken van de roze wolk : een paar tips!

Wat moet je weten over je baby en de kraamtijd?

2018-04-05T13:26:57+02:00

Neem even een momentje..

Om onze privacy verklaring te lezen en kennis te nemen van de gegevens die wij van je opslaan. Klik op 'AVG Instellingen' om je eigen instellingen te beheren.

Privacy verklaring | Sluiten
AVG Instellingen