Je bent toch niet van suiker?

//Je bent toch niet van suiker?

Je bent toch niet van suiker?

Fietsen gaf mij al op jonge leeftijd de vrijheid te gaan en staan waar ik wilde. Dus na de geboorte van onze eerste zoon werd mijn overjarige studentenfiets zonder pardon bij het grofvuil gezet en kwam er een oerdegelijke damesfiets met een zitje voorop voor terug. Ik kon niet wachten tot mijn baby eindelijk zelfstandig kon zitten en dus mee kon op de fiets. Het blijft iets heel speciaals als je voor het eerst gaat fietsen met je kind.

Fietszitje achterop.

Later kwam er een tweede zitje achterop en nog een jaar later fietste nummer drie slingerend naast mij mee op zijn eigen fietsje. Vaak nog met mijn fietstassen vol met boodschappen en een tas aan het stuur. Dat ging prima. Ik vond het vaak meer gedoe om mijn baby in het voorzitje proppen en tegelijk met mijn benen een onwillige peuter in bedwang te houden en uiteindelijk die loodzware peuter ook nog eens in het achter zitje tillen. Maar fietsen deed ik, ondanks de drie kinderen die ik in drie jaar kreeg. Naar het strand, de kinderboerderij en de speeltuin, haren in de wind, verstand op nul en fietsen maar. Mijn auto mogen ze stelen, maar van mijn fiets blijf je af!

Bakfiets.

Nog een kind verder kwam de bakfiets met regenkap. Dus fietste ik als een ware ploetermoeder door weer en wind met mijn hartelapjes op hun troon, iedere dag naar school. Ik ben namelijk een die-hard-fiets-moeder en sta dus regelmatig met verzopen kapsels en zeiknatte broek op het schoolplein. Natuurlijk fiets ook ik het liefst met de ideale weersomstandigheden. Geen wind, zonnetje en vooral geen regen. Maar als we daar in Nederland op moeten gaan zitten wachten dan fiets ik toch nooit? En bovendien ik ben toch zeker niet van suiker? Als ik wind tegen heb, krijg ik hem vanzelf ook weer mee. En bij een hoosbui zijn er genoeg alternatieven die mij en mijn kinderen kunnen beschermen.

Regenpak.

Eerst voldeed een paraplu als het regende, maar fietsen met één hand aan het stuur, en dus aan de rem, is hoe dan ook niet ideaal. Dus heb ik mij sindsdien gewaagd aan een poncho. Hij doet prima dienst in het halfuurtje dat het mij kost om van huisdeur naar schooldeur te komen en de kinderen zitten immers hoog en droog in de bakfiets. Toch waag ik me nog steeds niet aan een regenpak. Het is een soort jeugdtrauma, vrees ik. Als puber moest ik namelijk een uur door de polder naar school fietsen en voor mijn gevoel had ik altijd wind tegen, net zoals het altijd leek te regenen. Dan had ik twee opties: zeiknat aankomen, of fietsen in zo’n klassiek geel regenpak. Meestal deed ik het laatste en kwam ik als een magnetronmaaltijd op school: helemaal doorgestoomd in een veredelde vuilniszak.

Afdeling: “Nooit aanschaffen voor pubers….”

Toen mijn oudste naar de middelbare ging kocht ik een regenpak. Hij heeft hem nooit gedragen. Hij zat liever met natte kleding in de klas dan zich ooit te vertonen in een regenpak. Het nieuwe regenpak ging door naar het volgende kind die hem ook nooit droeg. Inmiddels is het gloednieuwe (13 jaar oude maar nooit gedragen) regenpak bij puber nummer drie aangekomen. Je raadt het al, ook nu wordt het nooit gedragen. Ook dochterlief weigert pertinent een regenoutfit, en gaat liever op school een uur voor de toiletten doorweekt in de rij staan om een andere broek aan te trekken, dan dat ze ook maar iets van regenbescherming gebruikt. Inmiddels na drie pubers is het mij wel duidelijk. Alleen kinderen en dwarse pubers stappen vol overgave in plassen en laten zich onbekommerd doorweken. Wat mij betreft kan een regenpak dus naar de afdeling “nooit aanschaffen voor pubers”. Maar van suiker zijn ze gelukkig niet….

Vorige week gingen we met het hele gezin een dagje fietsen in Het Nationale Park De Hoge Veluwe. Er staan gratis fietsen klaar, dus een ideale manier om met het hele gezin door dit prachtig natuurgebied te fietsen. Je kunt tijdens het fietsen het Kröller-Müller of het Museonder bezoeken. In het ondergrondse museum leer je alles over wat er onder jouw voeten in de aarde gebeurt. Maar er is onderweg ook een grote speeltuin en een zonnig terras voor een lekkere bak koffie. Wil je zien hoe het was?

Kijk dan naar het korte filmpje op ons YouTube Kanaal:

Bekijk ook mijn andere tips:

Annemarie

Annemarie Geerts 41 jaar. Zeven kinderen….

‘Ja, wij hebben zeven kinderen! En ja, daar hebben wij bewust voor gekozen!’ Als moeder van een groot gezin, ben ik altijd bezig met het beantwoorden van de meest idioten vragen. Ja, allemaal van dezelfde man. Nee, het is nu nog niet klaar. Nee, we zijn niet gelovig. En nee het is inderdaad niet van deze tijd, ik weet het.

Waar de ene moeder haar handen al vol heeft aan één kind, kan het gezin voor mij niet groot genoeg zijn. Ik geef je graag een kijkje in mijn leven. Ik heb voor ieder wat wils. Van een irritante puber tot een schattige baby van 10 maanden. Ik heb het allemaal!

Volg mij ook op instagram.com/prinsessenspul of op  youtube.com/user/prinsessenspul

2019-04-19T19:33:22+02:00

Neem even een momentje..

Om onze privacy verklaring te lezen en kennis te nemen van de gegevens die wij van je opslaan. Klik op 'AVG Instellingen' om je eigen instellingen te beheren.

Privacy verklaring | Sluiten
AVG Instellingen