Ik had zo graag nog meer kindjes gewild…

//Ik had zo graag nog meer kindjes gewild…

Ik had zo graag nog meer kindjes gewild…

Ik maak hele leuke kinderen, ik ben alleen niet zo goed in zwanger zijn. Ha-ha.”

Deze opmerking is mijn ‘verdedigingsmuurtje’ geweest gedurende mijn zwangerschappen (zie mijn vorige artikel hierover). De uitspraak stond garant voor lachende mensen en een minder beladen sfeer. Daarnaast zorgde het ervoor dat ik niet hoefde te erkennen hoe verdrietig ik er eigenlijk van word.

Niet van het feit dat ik van die leuke kinderen maak, absoluut niet, ik zou er wel 10 willen krijgen. Ik bedoel dat hele ‘niet zo goed in zwanger zijn’ gebeuren.

Maar goed, dat verdedigingsmuurtje heeft de afgelopen jaren prima zijn werk gedaan.

Ik had dan ook verwacht toen ik deze opmerking maakte tijdens mijn na-controle van de bevalling dat de arts net zo hard zou lachen als de andere specialisten hadden gedaan. Dat deed ze niet – kut.

De gynaecoloog kon er niet om lachen.

In plaats daarvan stemde ze volledig in met mijn uitspraak en ging vervolgens serieus het gesprek aan over nog een eventuele kinderwens hebben en de risico’s die een derde zwangerschap voor mij en ons gezin mee zouden brengen.

Nu kan ik mij goed voorstellen dat er genoeg pas bevallen vrouwen zijn die er nog niet aan moeten denken, maar mijn eierstokken begonnen (na allebei mijn bevallingen) alweer te rammelen terwijl ik nog gehecht werd door de verpleegkundige. Zoals hierboven al eerder benoemd: Ik had graag nog wel 10 kinderen willen.

Geen derde kindje.

Ik kom niet uit een ei en – hoewel hij me er soms aan doet twijfelen – mijn man ook niet. Wij hebben tijdens mijn laatste zwangerschap allang gesprekken gehad over hoe verantwoord een derde zwangerschap zou zijn.

Maar nu er hier een specialist tegenover mij zit, die dat laatste beetje hoop op een ‘normale’ zwangerschap van tafel veegt en het ook nog eens sterk afraadt ooit nog zwanger te worden, voel ik opeens tranen opkomen.

Verdriet.

Het is voor mij toch een beetje schaamte ofzo: Erkennen hoe verdrietig ik er om kan zijn dat er geen derde kindje komt. Ik heb toch al twee gezonde kinderen? Wat zeur ik dan?

En toch kan ik het gevoel dat mij iets is afgenomen, dat buiten mij om iets beslist is, niet van mij afschudden.

Terwijl ik bovenstaande schrijf merk ik dat ik vastloop. Ik kom niet verder. Deels door die schaamte dat ik misschien ‘ondankbaar’ lijk en deels omdat het mij verdrietig maakt.

Feit is dat mijn hoofd heel goed weet wat de meest verantwoorde keuze is, maar dat mijn gevoel het daar absoluut niet mee eens is.

Waarom ik dan toch dit artikel schrijf, ondanks dat ik vastloop en niet naar een bepaald punt toewerk?

Omdat ik weet dat ik niet de enige ben met dit verdriet.

Ongeacht wat de reden voor een andere ouder is dat nog een kindje krijgen niet mogelijk gaat zijn.

En daarnaast ook omdat ik geloof dat over dit onderwerp alleen maar meer openheid en erkenning kan komen als er meer over wordt gesproken – ondanks dat ik het zelf heel eng vind hierover te spreken.

Dus bij dezen ‘kom ik uit de kast’: Hoi, ik ben Renée. Vrouw van een geweldige man, moeder van twee kinderen en af en toe ben ik verdrietig want: Ik had nog zo graag..

Maar hey, ondanks dat ik niet goed was in dat hele zwanger zijn, heb ik wel écht twee hele leuke (fantastische, geweldige) kinderen mogen krijgen. En wat ben ik daar dankbaar voor.

Lees ook mijn andere artikelen:

Renée

Hi, ik ben Renée (28) verliefd op Yaël (31) en trotse moeder van Eva (2) & Daví die afgelopen zomer geboren is

Ik ben een moeder die, net als vele moeders, ook maar wat doet en eigenlijk alleen kijkt naar wat goed voelt voor ons gezin. 

Onbewust kan ik door de ‘ikdoeookmaarwat’-keuzes die ik gemaakt heb als ouder inmiddels voor sommige mensen in de categorie ‘hippie-moeder’ vallen: 

Lang borstvoeding geven? Draagdoeken? Co-sleeping? Rapley? Een lama als huisdier?: Ik kan het allemaal afvinken, op dat laatste na.

Als moeder probeer ik alle ballen hoog te houden die werk, gezin, mijn relatie, peuterdriftbuien en het proberen te onderhouden van een sociaal leven met zich meebrengen. Over alle ervaringen die ik opdoe met het moederschap schrijf ik op zowel Zwangerschapsloket als op mijn instagram: www.instagram.com/mommy.of.eva

Ik ben altijd heel benieuwd naar ervaringen en meningen van andere ouders, laat dan ook gerust een comment of bericht achter.

2018-11-06T19:42:36+00:00

Neem even een momentje..

Om onze privacy verklaring te lezen en kennis te nemen van de gegevens die wij van je opslaan. Klik op 'AVG Instellingen' om je eigen instellingen te beheren.

Privacy verklaring | Sluiten
AVG Instellingen