OMG: met een hydrofiele doek als niet sluitende rok, rennend over Sydney Airport…

//OMG: met een hydrofiele doek als niet sluitende rok, rennend over Sydney Airport…

OMG: met een hydrofiele doek als niet sluitende rok, rennend over Sydney Airport…

We veranderen van continent om aan het 2de deel van onze reis te beginnen. Als reactie op onze eerste ‘succesvolle’ intercontinentale vlucht, lijkt extra voorbereiding een goed idee.

Het plan is om een nacht bij te boeken in ons crappy airporthotel, zodat we de kids voor de red-eye naar Sydney eerst nog even kunnen laten slapen. Voorzichtig leggen we ze over in de buggy, van de buggy naar de taxi, door naar de ooh’s en aaah’s die onze slapende twins scoren bij de douane om ze vervolgens nog steeds slapend in het vliegtuig te hijsen. We stijgen op en doen een high-five. Eitje! Ooh hoogmoed…

Na anderhalf uur vliegtuig-hazenslaapjes word ik wakker van een naar rocheltje naast me. Sterre kijkt me heel ongelukkig aan en binnen een seconde kom ik er achter wat mensen in een vliegtuig nog a-relaxter vinden dan een gillend kind. Terwijl ik haar naar het vliegtuigtoilet draag hangt ze ellendig over mijn schouder en geeft mij het laatste beetje Bali mee op m’n trui. Bali-belly op het slechtst denkbare moment.

Terug in mijn stoel houd ik haar in een deken gewikkeld in mijn armen en proberen we weer wat te slapen. Tot ze een wind laat. En als dit Russisch roulette was geweest, dan zat de kogel dus in de kamer, zeg maar. Ik ga niet liegen, ik geef haar even af.

Mijn broek is met de beste wil van de wereld niet meer aan te houden. Sta je dan met al je voorbereiding. Uiteraard heb ik geen reservebroek in mijn handbagage zitten en zie geen andere optie dan een hydrofiele luier om te slaan. Wel zo’n XXL van de Hema natuurlijk. Maar uiteraard sluit dat ding heel slecht aan en met een split ver buiten mijn comfort zone arriveren we 4 ellendige uren later op Sydney.

Onze bagage gaat uiteraard in 1x door naar Auckland, dus bevind ik me ineens zonder broek op het internationale vliegveld van Sydney. Met maar 1 missie. Zo snel mogelijk een broek, rok, jurk of ander onderstuk scoren. O ja, ik moet ook de transfer tickets nog regelen. Lief blijft met de meisjes bij de gate, zodat ik dit in 1 moeite door kan doen.

Sydney airport is in de vorm van een hoefijzer gebouwd. Dit leuke feitje heb ik geleerd toen ik bij de verkeerd transferbalie stond. Degene die ik nodig had was 15 minuten lopen vanaf de gate. Met nog 45 minuten op de klok, mijn hart in mijn keel en mijn hydrofiele rok bijna op mijn enkels kom ik aan bij de goede balie.

Deze dame kan alles regelen, of ik alleen even kan bewijzen dat we ook een vertrekticket hebben. Heb ik. In de tas bij de gate. Wat dan volgt is niet fraai. Ik geloof dat ik iets gezegd heb in de trant van ‘My daughter just pooped on me, I have no pants on’. Misschien heb ik dat ‘no pants’ gedeelte wel een paar keer herhaald. Er zijn mogelijk ook wat tranen aan te pas gekomen. Al met al was het genoeg om deze fantastische baliemedewerkster de vluchten op te laten zoeken.

Met nog 25 minuten op de klok, waarvan 15 nodig om bij de gate te komen, ren ik random winkels in op zoek naar een broek. Nog zo’n leuk feitje, op vliegvelden verkopen ze vooral shirts en truien, want mensen hebben helemaal geen zin om dingen te passen. Ik heb zo veel geleerd daar op de fantastische hoefijzer vliegveld in Sydney…

Het vliegtuig heb ik gered en de laatste drie uur naar Auckland waren kinderspel. Onze arme Sterre was ‘leeg’. En ik? Ik ben de trotse bezitter en drager van de lelijkste wikkelrok die ik ooit gezien heb. Waar ik vreselijk veel te veel voor heb betaald. Maar nog nooit eerder ben ik zo blij geweest met een aankoop. Twee intercontinentale vluchten gehad, nog drie te gaan. Kom maar op! Wij zijn er klaar voor.

Lees ook mijn eerdere artikelen:

Cathelijne

Hi, ik ben Cathelijne. Wij gaan 3,5 maand lang reizen met twee peuters in de peuterpubertijd, een goed idee?

‘The jury is still out’, geen idee. Maar dat is wel wat we doen.

We beginnen in Bali en eindigen in Sri Lanka. Dit is een eerlijke blog over hoe leuk, bijzonder, speciaal, vermoeiend en op sommige tijden ronduit vreselijk het is om met onze twee bijzonder energieke meisjes te reizen. Je kunt mij ook volgen op wanderlovewithkids.nl

2017-12-14T16:34:31+01:00

Neem even een momentje..

Om onze privacy verklaring te lezen en kennis te nemen van de gegevens die wij van je opslaan. Klik op 'AVG Instellingen' om je eigen instellingen te beheren.

Privacy verklaring | Sluiten
AVG Instellingen