Huiswerk, voor mij of voor mijn kinderen?

//Huiswerk, voor mij of voor mijn kinderen?

Huiswerk, voor mij of voor mijn kinderen?

Ik zit niet meer op school, maar ik heb toch het idee dat ik iedere dag mijn huiswerk moet doen. Ik hoor iedereen al bijna zuchten. De een van opluchting dat het eindelijk een keer gezegd wordt. De anderen vinden mij nu absoluut een waardeloze moeder. Want het is toch belangrijk om betrokken te zijn bij je kind. Dat klopt, vind ik ook. En ik heb het ook niet over het lezen, rekenen of schrijven. Maar ben ik meer betrokken door het feit dat ik ongeveer iedere dag een brief van school ontvang waarop staat wat ik binnen twee dagen mee moet geven? En voor de duidelijkheid, dat zijn dus geen dingen die hier standaard in huis zijn. Dit werkt bij mij eigenlijk averechts, ik heb dus minder tijd om betrokken te zijn bij mijn kind omdat ik ieder ochtend op 4 A4 tjes en de school app moet kijken en dagelijks naar de winkel moet haasten om op het laatste moment van alles in huis te halen.

Angst voor de boekentas

Ik heb twee meisjes. En iedere dag maak ik weer angstvallig hun boekentasjes open. Zit er weer een brief in? Ja hoor, het is altijd prijs. Waarom ik überhaupt nog hoop op een lege boekentas is mij ook een raadsel. Meestal blijft het niet bij een brief. Zeker niet na een vakantie. Oh, er zijn weer luizen in de klas. Niet zo erg, geen to do voor mij. Behalve dat ik nu de komende weken bij iedere kriebel denkbeeldige vriendjes in mijn haren verwacht en ik de haren van mijn dochters iets nauwkeuriger bekijk.

Maar dan… een soort schema met daarop de dagen van de komende maand en bij iedere dag staat er ongeveer iets wat ze mee moeten nemen. Klinkt overzichtelijk, 1 keer per maand naar de winkel, inkopen en meegeven die handel! Dat zou voor mij ideaal zijn, ik hoef maar 1 keer iets in te kopen en weg te brengen. Dat moet wel lukken. Ik kan niets meer vergeten en hoef niet iedere ochtend te checken of ze iets wel of niet bij zich hebben. Geen huilende kindjes, relaxte moeder. Top. Maar helaas, dagelijks verschijnt er nog een aanvulling. Of ik toch nog even een stenen bloempot mee wil geven en ook fleurige lente servetten voor overmorgen. Euhm, dus of ik in de komende 2 dagen, mijn kinderen langer op de opvang wil laten zitten en eerder weg wil gaan van werk om even langs een tuincentrum te rijden?

Ja, en dat doe je dus.

Omdat je niet wil dat kindlief als enige niets mee heeft gekregen. Dat betekent direct een verdrietig kindje (en een oordeel over jou als moeder). Maar soms, heel soms gebeurt het dus dat ik in de ochtend tussen de schema’s, een A4-tje heb gemist. Ik haal mijn kinderen op na mijn werk en in plaats van die vrolijke begroeting zie ik een beteuterd gezichtje al van veraf op mij aflopen. Oh no… weer iets vergeten. Ik wil troosten, gezellig een spelletje doen en beloven dat het niet meer voorkomt. Maar ik weet dat het nog wel een keer gaat gebeuren, zeker wanneer de vader de ochtendshift heeft. Ik kan de tas nog zo mooi klaarzetten, maar hij presteert het om daar straal voorbij te lopen en alleen de boekentas mee te nemen. En ik? Ik kan straks weer naar een winkel, vanwege mijn nieuwe taakje. Zodat mijn dochters met hun veel te zwaar beladen tasjes, die we met moeite allemaal meekrijgen op de fiets, weer naar school kunnen met whatever ze weer nodig hebben.

Ik zou het ook niet erg vinden als het zo eens een keertje moet. Maar dagelijks die brieven en taakjes…..Het is geen onwil, echt niet. En ik vind het super leuk voor de kinderen wat er allemaal georganiseerd wordt. Ik ben de leerkrachten dankbaar dat zij hele dagen mijn kinderen onderwijzen en entertainen. Diep respect zelfs, ik zou totaal ongeschikt zijn. Maar is dit de juiste maatstaf om betrokkenheid te meten of is dit gewoon inefficiënt georganiseerd?

Lees ook mijn andere artikelen:

2018-04-24T21:06:59+02:00

Neem even een momentje..

Om onze privacy verklaring te lezen en kennis te nemen van de gegevens die wij van je opslaan. Klik op 'AVG Instellingen' om je eigen instellingen te beheren.

Privacy verklaring | Sluiten
AVG Instellingen