Hoe je hoogbegaafde (of gewoon slimme) kinderen uitdaagt.

//Hoe je hoogbegaafde (of gewoon slimme) kinderen uitdaagt.

Hoe je hoogbegaafde (of gewoon slimme) kinderen uitdaagt.

Mijn oudste zoon is al vanaf zijn geboorte anders. Hij kon als peuter gefascineerd raken door robots, draken of het volledige sterrenstelsel en ging daar dan helemaal in op. Wat hij erover vertelde, was zo technisch, zo specialistisch, dat geen kind, juf of ik het meer begreep. Als kleuter nam hij nooit iets zomaar aan, en in een discussie wist hij mij al snel onder tafel te praten. Door zijn tunnelvisie en rechtvaardigheidsgevoel raakte hij als tiener regelmatig in de problemen waardoor hij uiteindelijk op het speciaal onderwijs belandde. Daar werd het probleem nog groter want geen kind, of juf begreep hem meer. Dus was hij voornamelijk opstandig en weigerde opdrachten te doen waar hij het nut niet van inzag. Ook onze tweede zoon had overeenkomsten met het gedrag van onze oudste zoon. Maar hij was daarnaast ook nog eens heel erg gevoelig, kon niet tegen harde geluiden en zat geen moment stil. Toen we ze lieten testen bleken ze allebei hoogbegaafd en viel bij ons het kwartje.

De reacties van de buitenwereld waren niet altijd begripvol.

Mensen denken al snel dat je opschept of dat je het verzint. Dat mijn kinderen kleine Einsteins zijn die op hun derde al foutloos viool kunnen spelen, of de hele dag met hun neus in de boeken zitten. Maar vooral dat hoogbegaafde slim genoeg zijn om zich aan te passen aan de eisen van het schoolsysteem. Dat irriteert mij mateloos, ze moeten eens weten hoe het is om twee hoogbegaafde kinderen te hebben die echt ongelukkig worden als ze niet genoeg uitdaging krijgen en niet begrepen worden. Sindsdien noem ik mijn kinderen gewoon slim en probeer ik het woord hoogbegaafd zoveel mogelijk te vermijden. Na een aantal gesprekken op school werd het lesprogramma aangepast en kochten wij op aanraden van de pedagoog een museumkaart. Ik vond het in eerste instantie echt idioot om met zulke jonge kinderen in een museum te lopen. Maar we besloten om een poging te wagen.

Het Science Centre in Delft was het eerste museum dat we bezochten.

Er ging een wereld voor ons en onze zoons open. Ze raakten niet uitgekeken bij het treintje dat reed op stikstof en supergeleiders, en ook de zonneauto trok gelijk hun aandacht. Ze kregen een lesje in Aerodynamica, en konden zelf als uitvinder aan de slag. Na dit bezoek waren we verkocht en volgde nog vele musea en zagen we langzaam het gedrag van onze zoons verbeteren. Ik kan wel zeggen dat de museumkaart onze redding was.

Technische hoogstandjes.

Afgelopen zondag zijn we met de jongste kinderen weer voor het eerst naar het Science Centre geweest. Voor Guus wist ik van te voren dat het een leuke dag zou worden. Ik twijfelde of de jongste twee van vijf het een leuk museum zouden vinden, maar uiteindelijk raakten alle drie de kinderen niet uitgekeken bij de technische hoogstandjes. De tweeling heeft eindeloos gekeken naar de knikkerbaan, hebben geduldig gewacht op de stikstoftrein en bouwden een gebouw die na een aardbeving volledig instortte en waar ze toen heel hard om moesten huilen. Ze werkten samen in een computerspel om een parcours af te leggen en bouwden een reuze gebouw van lego steentjes. Aan het eind van de dag vlogen ze met de flight simulator en luisterden naar de uitleg van een loslopende student waarom een boeg van modern schip een “bijlboeg” heet.

Hoogbegaafdheid is geen garantie voor een goede toekomst.

Slim zijn is fijn. Daar heb je wat aan in het leven. Het maakt een hele hoop dingen makkelijker. Maar naast dat het deuren opent gaan er ook een hoop dicht. Hoogbegaafdheid is geen garantie dat je kind gaat studeren en goed terecht komt. Er zitten genoeg hoogbegaafden thuis die geen aansluiting kunnen vinden met hun omgeving of een autoriteitsprobleem hebben. Ik hoop dat mijn kinderen terecht komen bij iets wat echt bij ze past. En dat ze hun draai in de maatschappij zullen vinden. Voorlopig gaat het goed met ze en daar heeft dit museum zeker zijn steentje aan bijgedragen.

Wil je zien hoe het was in het museum? Kijk dan naar dit korte filmpje op ons Youtube kanaal:

Benieuwd naar andere uitjes?

Annemarie

Annemarie Geerts 41 jaar. Zeven kinderen….

‘Ja, wij hebben zeven kinderen! En ja, daar hebben wij bewust voor gekozen!’ Als moeder van een groot gezin, ben ik altijd bezig met het beantwoorden van de meest idioten vragen. Ja, allemaal van dezelfde man. Nee, het is nu nog niet klaar. Nee, we zijn niet gelovig. En nee het is inderdaad niet van deze tijd, ik weet het.

Waar de ene moeder haar handen al vol heeft aan één kind, kan het gezin voor mij niet groot genoeg zijn. Ik geef je graag een kijkje in mijn leven. Ik heb voor ieder wat wils. Van een irritante puber tot een schattige baby van 10 maanden. Ik heb het allemaal!

Volg mij ook op instagram.com/prinsessenspul of op  youtube.com/user/prinsessenspul

2019-04-05T15:49:40+00:00

Neem even een momentje..

Om onze privacy verklaring te lezen en kennis te nemen van de gegevens die wij van je opslaan. Klik op 'AVG Instellingen' om je eigen instellingen te beheren.

Privacy verklaring | Sluiten
AVG Instellingen