Een tweeling is toch gewoon hetzelfde als twee kinderen?

//Een tweeling is toch gewoon hetzelfde als twee kinderen?

Een tweeling is toch gewoon hetzelfde als twee kinderen?

Tweelingouders, wat een aanstellers zeg. Met hun eigen tweeling clubjes, tweelingboeken en tweeling dagen. Toen mijn vijfde zwangerschap een tweeling bleek te zijn, was ik geschrokken maar ik was vooral overtuigd van het feit dat ik dat heus ook wel kon. En daar had ik echt geen soortgenoten bij nodig. Ik had immers al lang geleerd om mijn aandacht tussen vier kleine kinderen te verdelen. Ik kreeg de eerste drie kinderen in drie jaar, en had nog een kleuter rondlopen, moeilijker kon het toch niet worden met een tweeling?

Maar dat werd het dus wel….

De zwangerschap en de bevalling waren in vergelijking met de andere kinderen een stuk zwaarder. En na de geboorte vond ik twee kinderen tegelijk voeden, troosten en verschonen werkelijk een ramp. Er was er altijd eentje die moest wachten en dus hartverscheurend aan het krijsen was. In een poging zo snel mogelijk de ander op te pakken, deed ik alles in de zesde versnelling en kon ik er nooit van genieten. De andere kinderen moesten ook wachten maar die waren ouder, die konden zich even vermaken. En bij uiterste nood was er altijd nog de tv en kon ik op ieder gewenst moment mijn kinderen onschadelijk maken door de tv aan te zetten. De kleurige klereherrie van Nickelodeon zorgde dat ze wegzakten in een kunstmatig coma waardoor ik zeker een half uur mijn handen vrij had. Maar twee baby’s geven niet om tv, baby’s kunnen niet wachten, hun gekrijs gaat door merg en been en stopt pas als je klaar bent met de ander.

Het oude geit-kool-wolf principe.

Bij de eerste vier kinderen hanteerde ik de wolf, geit, kool methode. Je weet wel, dat verhaal van die man met een wolf, een geit, en een kool. Hij moet de rivier oversteken, en er is een kleine roeiboot waarin hij slecht 1 ding kan vervoeren. Het is de bedoeling dat je de boel met de boot aan de overkant krijgt zonder dat de wolf,  de geit opeet, of de geit de kool. Ik was de roeiboot en de kinderen en al hun spullen waren de wolf, de geit en de kool.

Een beetje moeder kan dat.

Bij de eerste vier kinderen werkte dat systeem, maar bij de tweeling niet. In het begin ging het nog wel. Het zeulen met twee maxi Cosi’s is gewoon topsport, maar redelijk overzichtelijk. Maar tegen de tijd dat ze daar niet meer in pasten en ik ze niet meer samen kon optillen werd de situatie levensgevaarlijk. Hoe moest ik mijn kinderen verplaatsen zonder dat de andere tweeling helft mij een hartverzakking bezorgde door de trap op te klimmen, uit de fietskar te vallen of de klep van de piano op haar handen dicht te trekken?

Mijn sociale contacten bereiken met de komst van de dames werkelijk een dieptepunt.

Bij de eerste vier kinderen had ik bij visite genoeg aan een box, maar na de komst van de tweeling had mijn huis meer hekken dan een gemiddelde dierentuin. Koffie drinken met vriendinnen deed ik met mijn kop koffie achterop de tafel, een oog gericht op tweeling en de ander op mijn vriendin. En als ze niet rondliepen zaten ze bij mij op schoot. Met zijn tweeën. Dat begrijpt iedere tweelingouder. Einde gesprek.

De verschillen zijn eindeloos.

Opvoedkundig, geestelijk en lichamelijk val je met een tweeling altijd tussen wal en schip. Tips voor eenlingen werken vaak niet voor meerlingen en andersom. Werkelijk geen vrouw op de wereld zal zeggen dat het ouderschap een peulenschil is. Maar een tweeling opvoeden, is toch echt een dubbele uitdaging. Het is een vak apart. Nee aanstellers zijn we zeker niet. Tweelingouders zijn in mijn ogen de stoerste en meest geduldige mensen die er op de hele wereld rondlopen. Sommige dingen kun je niet weten, maar moet je gewoon ervaren.

Lees ook mijn andere artikelen:

Annemarie

Annemarie Geerts 41 jaar. Zeven kinderen….

‘Ja, wij hebben zeven kinderen! En ja, daar hebben wij bewust voor gekozen!’ Als moeder van een groot gezin, ben ik altijd bezig met het beantwoorden van de meest idioten vragen. Ja, allemaal van dezelfde man. Nee, het is nu nog niet klaar. Nee, we zijn niet gelovig. En nee het is inderdaad niet van deze tijd, ik weet het.

Waar de ene moeder haar handen al vol heeft aan één kind, kan het gezin voor mij niet groot genoeg zijn. Ik geef je graag een kijkje in mijn leven. Ik heb voor ieder wat wils. Van een irritante puber tot een schattige baby van 10 maanden. Ik heb het allemaal!

Volg mij ook op instagram.com/prinsessenspul of op  youtube.com/user/prinsessenspul

2018-12-14T20:55:24+00:00

Neem even een momentje..

Om onze privacy verklaring te lezen en kennis te nemen van de gegevens die wij van je opslaan. Klik op 'AVG Instellingen' om je eigen instellingen te beheren.

Privacy verklaring | Sluiten
AVG Instellingen