De ongefilterde waarheid over een tweede zwangerschap

//De ongefilterde waarheid over een tweede zwangerschap

De ongefilterde waarheid over een tweede zwangerschap

Op het moment van schrijven ben ik bijna dertig weken zwanger van babymeisje nummer twee en ik ben een super blij ei. Een misselijk ei, dat nog steeds iedere dag boven de wc hangt, maar een blij ei desalniettemin. Heel veel is herkenbaar, van mijn eerste zwangerschap. Maar op sommige gebieden is een tweede zwangerschap écht anders dan een eerste. Dit is de ongefilterde waarheid…

“Verboden voedsel”?

Bij baby nr. 1 – nu een bijna 3-jarig dropje Isaya genaamd – kende ik, voordat ik überhaupt zwanger was, de hele lijst met “verboden voedsel” uit mijn hoofd. Bij deze zwangerschap is het: geen alcohol – check. En verder: als het me niet misselijk maakt, eet ik het. Try and stop me.

De babyuitzet

Een hele checklist met drieduizendvierhonderdtachtig met zorg uitgezochte spulletjes, kleertjes, lapjes, zalfjes, dingetjes en dangetjes werkten we af tijdens mijn eerste zwangerschap. Met zes maanden was alles, van de Bugaboo tot de badthermometer, in huis. Nu heb ik werkelijk geen idee van hoe & wat. Er loopt een peuter rond, die is uit een heleboel kleren gegroeid, daar zit vast wat tussen. En ik ben me vaag bewust van een kruik die nog vervangen moet worden. Maar verder? Ik heb borsten en een draagdoek, meer heb ik niet echt nodig de eerste weken. Luiers! Oja, dat zou fijn zijn. Ik zal het ergens opschrijven…

In bad?

En nog even over die badthermometer: wat stonden we te stressen, die eerste weken, boven Isaya’s badje: “is het wel echt 37 graden? Nee 39, oké, even wachten dan! O, nu is het 36, beetje warm erbij! Nee! Nu is het weer te heet!!” Nu kan ik mij echt niet voorstellen dat ik ooit weer een badthermometer ga gebruiken. Sterker nog, dat hele badje is verkocht. Ze gaat gewoon mee onder de douche.

Zelf wassen?

Ik heb alle kleertjes liefdevol, tot het meditatieve aan toe, gewassen en gestreken voor mijn eerstgeborene. Ik overweeg nu de stomerij.

De planning? 

Ik wist bij Isaya precies hoe laat mijn volgende verloskundige afspraak was, wanneer welke echo aan bod kwam en wat we allemaal zouden bespreken bij ieder bezoek. Nu ben ik niet meer zo georganiseerd: ik ben al blij als ik mijn afspraken op tijd herinner, ik heb zelden vragen, want alles is wel duidelijk en vergeet steeds bloed te laten prikken. Ik voel haar al sinds week 15 keihard schoppen, iedere dag, dus ik heb zoveel meer vertrouwen dat het goed zit, ook zonder al die onderzoeken.

Iets met plassen

Ik dacht dat ik tijdens mijn eerste zwangerschap vaak moest plassen. Ha! Nu durf ik niet eens meer in het openbaar te niezen. En als het dan toch écht moet, dan wel even stil gaan staan en beentjes kruizen anders pies ik in mijn broek.

Cursussen? 

Ik had bij Isaya alle tijd voor bevallingsboeken, pijn hypnose cursussen, hypnobirthing cd’s, yogaklasjes, meditatieoefeningen en met zorg opgestelde bevalplannen. Mijn huidige bevalplan is: “hopen dat Beyonce een nieuw album uitbrengt voordat de weeën beginnen, zodat ik iets heb om de bevalling mee door te komen.”

Dat de eerste zwangerschap toch best mee viel

Oef, ik vond het af en toe best wel zwaar hoor. Full time werken en zwanger zijn van de eerste. Excuse me? Ik hoefde met niks en niemand rekening te houden tijdens mijn eerste zwangerschap! Ik kon 100% zwanger zijn, dag en nacht. Ik had alleen maar mezelf. Maar nu is er een peutertje waar ik voor zorg, die afhankelijk van mij is, voor wie ik gezellig en fit wil zijn, die ik wil optillen en knuffelen en waarmee ik wil dansen en springen. Dan is dat zwangere lijf, dat niet meer zo goed wil bukken en tillen, snel moe en misselijk is en vol hormonen zit, pas echt een dingetje.

Maar ook…

Wonderlijk

Het blijft als een Wonder voelen. Want hoe belachelijk bijzonder! Dat er een klein baby’tje in mij kan groeien. Dat ze schopt en beweegt. Dat er straks een meisje uitkomt. Een echt kindje! Met handjes en voetjes en een snoetje. Een klein, lief, krijsend, prachtig, heerlijk, zacht meisje. Mijn meisje! Wie zou ze zijn? Ik ben zo benieuwd! Dat gelukzalige gevoel, de dankbaarheid en die dikke voorpret, dat blijft.

Bofkont

En daarmee ook de angst of alles wel goed zal gaan. Enerzijds voel ik veel meer vertrouwen en heb ik minder vragen en angsten. Maar je blijft je altijd zorgen maken om de gezondheid van je kinderen. Dat hoort bij het moederschap: hun gezondheid en geluk zijn het allerbelangrijkste en dat maakt je zó kwetsbaar! Dat maakt het moederschap zo moeilijk, maar ook zo belachelijk mooi. Die allesoverheersende, oorverdovende, oer- liefde. Wat ben ik toch een bofkont.

Kari

Kari is mama van de bijna 3-jarige Isaya, een blije peuter, die deze zomer een zusje verwacht. Kari blogt 5x per week op columnsbykari.com over opvoeding, gezondheid, (life)style en beauty en deelt ook het hele #momlife gebeuren op Instagram. Ze is opgegroeid in het buitenland en getrouwd met een andere vrouw. Voor zwangerschapsloket.nl blogt ze over haar zwangerschap.

2018-05-08T19:54:28+02:00

Neem even een momentje..

Om onze privacy verklaring te lezen en kennis te nemen van de gegevens die wij van je opslaan. Klik op 'AVG Instellingen' om je eigen instellingen te beheren.

Privacy verklaring | Sluiten
AVG Instellingen