Een lui oog

Een lui oog

Zichtproblemen bij baby’s en kleine kinderen zijn niet altijd makkelijk te herkennen. Hoewel je een ontstoken oog vrijwel meteen ziet is een lui oog, dat bij twee tot vijf procent van de kinderen onder de acht voorkomt, niet altijd goed te diagnosticeren. Vaak is het kind eraan gewend en bovendien is het niet altijd te zien. Alleen als het kind scheel kijkt valt het op.

Je kunt een lui oog niet voorkomen, maar het is wel belangrijk om er op tijd bij te zijn. Als het niet goed wordt aangepakt, kun je er als volwassene problemen door ondervinden. In dit artikel leggen we uit hoe een lui oog wordt herkend en wat het eigenlijk is. We laten je weten hoe de diagnose wordt gesteld en welke actie er vervolgens wordt ondernomen om het oog weer beter te maken.

Wat is een lui oog?

Een lui oog of amblyopie ontstaat in de periode dat de ogen nog in ontwikkeling zijn. Meestal is het oog gewoon gezond, maar krijgen de hersenen geen scherp beeld door een brekingsafwijking van het oog. De hersenfunctie ontwikkelt zich daardoor niet voldoende en de signaaldoorgifte van het visuele beeld naar de hersenen vindt niet of niet goed genoeg plaats.

Hoe ontstaat een lui oog?

Een lui oog kan meerdere oorzaken hebben. Ten eerste kan het zijn dat een kind scheel kijkt, wat ervoor zorgt dat een van de ogen achterblijft in de ontwikkeling. Het beeld dat het afwijkende oog naar de hersenen stuurt, wordt ‘uitgeschakeld’ om dubbelzien te voorkomen. Het oog verleert als ware hoe het moet kijken en wordt lui.

Daarnaast kan het komen door een verkeerde correctie of het niet corrigeren van een zichtafwijking bij één van de ogen. Dit onscherpe beeld wordt vervolgens door de hersenen genegeerd met een lui oog als gevolg. Dit is lang niet altijd aan het oog te zien en daardoor moeilijk op te sporen. Meestal is het alleen te herkennen door nauwkeurig de zichtscherpte te bepalen.

Het kan ook zijn dat het kind een bepaalde oogafwijking heeft, zoals ptosis, ook bekend als een hangend ooglid. Een aangeboren vertroebeling van de lens of het hoornvlies kan ook een oorzaak zijn. Door het onduidelijke zicht wordt het oog met het onscherpe beeld lui.

Houd er rekening mee dat erfelijke aanleg een rol speelt. Als luie ogen of scheelzien in de familie voorkomt, heeft je kind een verhoogde kans om amblyopie te ontwikkelen.

Hoe wordt de diagnose gesteld?

Een lui oog is alleen in de kindertijd te behandelen. De ogen worden normaal gesproken voor het eerst onderzocht op het consultatiebureau als onderdeel van het periodiek geneeskundig onderzoek. Het kindje moet een lichtje of een voorwerp volgen, terwijl andere oog bedekt is. Hoe minder goed de ogen het lichtje volgen, des te groter de kans dat er iets mis is. Bij een kleuter wordt de test met behulp van een plaatjeskaart gedaan. Als het kind al iets ouder is, wordt er getest met symbolen of letters.

Lui oog behandelen

Op het moment dat is vastgesteld dat een kind een lui oog heeft, wordt eerst gekeken of er sprake is van een zichtafwijking. Dan kan een bril noodzakelijk en zelfs de oplossing zijn voor het luie oog. Als het kind een oogziekte heeft, moet die eerst worden behandeld door een oogarts.

In de meeste gevallen wordt alleen het goede oog afgeplakt met een oogpleister. Het doel is de ontwikkeling van de scherpte van het luie oog te stimuleren. De specialist bepaalt hoelang en wanneer het oog afgeplakt moet zijn. Hoe ouder het kind en hoe minder goed het oog ontwikkeld is, des te langer moet worden afgeplakt. Daarom is het belangrijk om het op jonge leeftijd op te sporen.

2020-03-23T18:44:54+01:00

Neem even een momentje..

Om onze privacy verklaring te lezen en kennis te nemen van de gegevens die wij van je opslaan. Klik op 'AVG Instellingen' om je eigen instellingen te beheren.

Privacy verklaring | Sluiten
AVG Instellingen