De tijd vliegt!

//De tijd vliegt!

De tijd vliegt!

De weken vliegen voorbij, in mijn vorige blog nam ik jullie mee naar de 20 weken echo. Inmiddels zijn we al een heel eindje verder.

Inmiddels heb ik elke 4 weken controle in het ziekenhuis om te kijken hoe het met de kindjes gaat. En het wordt eigenlijk een beetje eentonig, maar het gaat echt bijzonder goed! Beide kindjes groeien als een eenling… Dus die extra vetjes hebben ze maar mooi in the pocket wanneer ze zich een beetje te vroeg zouden melden.

Met mijzelf gaat het ook wel goed, maar ik vind het lastig om te accepteren dat ik veel zware werkzaamheden moet gaan laten schieten. Ik ben eigenlijk een type die niet graag toegeeft dat iets niet meer gaat. Gelukkig heb ik op mijn werk hele lieve mensen om mij heen die mij heel goed kennen. En dus voor mij besluiten dat ik bepaalde dingen niet meer mag… De laatste weken voor mijn verlof geef ik alleen nog mijn paardrijlessen vanaf een barkruk! Prima oplossing, maar ook dan heb ik af en toe wel moeite: door het vele praten ben ik snel buiten adem en als ik weer van mijn kruk af moet komen zijn de 1e stappen niet erg flexibel voor mijn gevoel.

Met 24 weken mag ik weer een ochtend naar het ziekenhuis om te gaan checken op suiker.

Vreselijk vind ik dat. Bij Romee kreeg ik helaas met 34 weken zwangerschapssuiker. Maarja, wat wil je als je liters groene ijsthee wegwerkt! En ik kon niet stoppen met het eten van chocolade cornflakes met melk…. Tsja, dan is het vragen om problemen natuurlijk. Nadat ik mijn verslavingen liet staan was de suiker meteen onder controle, gelukkig!

Dit wilde ik deze zwangerschap niet laten gebeuren, maar met tweelingen is er nu eenmaal een verhoogd risico. Rond de 17 weken heb ik het al een keer laten testen en toen was de uitslag super. Nu was ik toch een klein beetje nerveus voor de test. s’Ochtends kon ik me gelukkig al vroeg melden om nuchter te prikken, die uitslag was prima! En dan krijg je het meest zoete drankje wat er maar is voor je neus. “Drink maar in een keer op” zeggen ze dan! Inmiddels weet ik wel hoe het smaakt en bij het idee alleen al krijg ik de rillingen. Afijn, ik gooi het drankje in een keer achterover. Blij dat het achter de rug is. Na 2 uur wachten mag ik weer naar de poli om te prikken. Ik lees stiekem mee wat ze opschrijft en zie dat de uitslag maar liefst 2.3 lager ligt dan mijn uitslag bij Romee! Goed nieuws dus! Twee dagen na de suikertest word ik gebeld door het ziekenhuis dat mijn uitslag prima was, yes!!

We vieren de verjaardag van Romee, 2 jaar alweer! De tijd vliegt voorbij, een lief klein babytje is al uitgegroeid tot een kleine grote boef met veel pit en karakter, maar ook ontzettend zorgzaam! Ik ben zo benieuwd hoe ze het straks gaat vinden als grote zus. De kamer van Romee en van de tweeling is in de vakantie van manlief ook zo goed als afgewerkt, op nog een paar hele kleine dingen na. We hebben ervoor gekozen om Romee gelijk in de nieuwe kamer te gaan laten wennen aan haar nieuwe grote meidenbed. Dit pakt gelukkig heel goed uit. Ze blijft er tot op heden braaf in liggen, op haar ene valpartijtje na… Oeps! Supertrots is ze op haar grote meidenkamer!

Terwijl ik aan mijn laatste werkweken ben begonnen, begin ik ook echt af te tellen naar mijn verlof! Ik slaap erg slecht en heb medicijnen gekregen tegen maagzuur, de Rennies waren niet meer aan te slepen met als resultaat dat ik eigenlijk alleen maar zittend kan slapen. Mijn buik zit al weken in de weg en ik word vanbinnen volop in elkaar gestampt… Geniet van het getrappel in je buik zeggen ze dan… Lang lopen wordt onmogelijk, lang zitten wordt vervelend, en van traplopen ben ik 10 min buiten adem. Jeminee wat doet zo’n tweelingzwangerschap veel met je lichaam en conditie. Bij Romee was ik echt lang “fit” en dat zorgt ervoor dat ik het nu heel moeilijk vind om te accepteren. De hormonen nemen een loopje met me… Om de kleinste onzinnige dingen kan ik me zorgen maken en om alles kan ik huilen!

Inmiddels ben ik 30 weken zwanger en met zwangerschapsverlof, dat was toen ik voor het eerst hoorde dat we een tweeling verwachtte mijn 1e doel! Ik geniet nu van mijn tijd samen met Romee en ga op mijn gemakje nog wat aanrommelen in huis. We hebben eigenlijk nog genoeg “klusjes” te doen. En over 1,5 week mag ik mij weer melden voor een groeicontrole in het ziekenhuis…

Lees ook mijn andere artikelen:

Laura

Hi, ik ben Laura, 29 jaar en samen met mijn man hebben we een dochter van bijna 2 jaar.

Inmiddels wordt onze dochter, grote zus van niet 1 maar 2 kindjes! Die shock was even heel groot, maar nu alleen maar leuk.

Benieuwd hoe wij alles ervaren na dit overweldigende nieuws?

2018-01-30T16:35:50+01:00

Neem even een momentje..

Om onze privacy verklaring te lezen en kennis te nemen van de gegevens die wij van je opslaan. Klik op 'AVG Instellingen' om je eigen instellingen te beheren.

Privacy verklaring | Sluiten
AVG Instellingen