De blik van de gynaecoloog zei genoeg.. Mijn tweeling was in gevaar!

/, Zwanger/De blik van de gynaecoloog zei genoeg.. Mijn tweeling was in gevaar!

De blik van de gynaecoloog zei genoeg.. Mijn tweeling was in gevaar!

Het moment dat ik de uitnodiging van Guus zijn school kreeg om kennis te maken voor zijn eerste dag begon het weer te kriebelen. Ahhhh eentje nog……Had ik natuurlijk niet moeten zeggen. Maarten maakte wat bezwaar. Vier is een handig getal, vanaf vijf wordt het moeilijk met auto’s, vakantiehuisjes enzovoorts. Maar onze gedachte was altijd: ‘We zien wel. Het komt goed.’ Nog die zelfde maand bleek ik zwanger. Zwangerschapstest heb ik niet eens gedaan. De voortekenen waren duidelijk. Ik was niet misselijk deze keer nee, ik was kotsmisselijk. Na 8 weken zwangerschap besloot ik de verloskundige te bellen voor een afspraak. De praktijk had al 3 van de 4 zwangerschappen begeleid. De dienstdoende verloskundige schoot in de lach. Ben je er weer?

Alleen naar de verloskundige: routineklusje!

Blijf jij maar op je werk. Ik check even hoe ver ik ben, kan ik ook wel alleen. Dus zonder man liep ik mijn verloskundigenpraktijk binnen. Na het doorlopen van de gegevens was het tijd om op de bank te klimmen. Ik had inmiddels verteld dat ik wat misselijker was dan anders en dat het verder goed ging. Ze vroeg of ik nog voorkeur voor geslacht had deze keer. Ik vertelde dat ik vooral hoopte dat het gezond was, maar ook dat het er maar één zou zijn. Had ik niet moeten doen.

Ga maar even liggen, dan kijken we even. En ineens zag ik het, die kleine verandering in het gezicht van de verloskundige. Er is iets….. Ze verschuift nog een keer naar links en kijkt mij vervolgens aan. Zonder poespas zegt ze de magische woorden….. Het zijn er twee! En nee, mijn eerste woorden waren niet heel charmant. Het enigste wat er door mijn hoofd heen schoot was: Wat heb ik gedaan……

Of toch niet helemaal routine?

De echo is klaar en ik krijg een doorverwijzing voor het ziekenhuis. Ik heb geen kindje in mijn buik maar een kindje A en een kindje B. Ik kan het nog niet goed bevatten. Omdat tweelingzwangerschappen niet in de praktijk behandeld kunnen worden, moet ik deze zwangerschap doorlopen met het ziekenhuis. Het was zo’n teleurstelling. We kennen allemaal de uitspraak “Oh ik hoop zo dat …….. er is tijdens mijn bevalling. Want met die andere heb ik niet zo’n klik. Die uitspraak heb ik nooit hoeven maken. Ik had met iedereen een klik. Maar mijn lieve verloskundige was niet te vermurwen. Ik moest, ik had geen keus.

Ik word uitgezwaaid door de verloskundige met de woorden: doe je rustig aan? Ja hoor, ik doe het rustig aan met mijn vier overige kinderen, huishouden, man met drukke baan, huisdieren, appeltaart bak verslaving, vlog, blog, geen probleem.

Een tweeling: ik kan dit!

Met een stapel papieren en de foto’s in mijn hand loop ik naar buiten. Ik ben even stil. Twee kindjes!  De eerste schok slaat langzaam om in trots. Lang heb ik niet om na te denken. De hele riedel moet ingepland. Verpleegkundige, gynaecoloog en in dezelfde week ook nog een termijnecho.
Omdat Maarten in het buitenland is voor zijn werk, ga ik ook de volgende afspraak alleen.

Daar trof ik een fijne gynaecoloog die mij tijdens de zwangerschap van de tweeling intensief ging begeleiden. Er volgen talloze echo’s en controles. Ik blijk zwanger van een eeneiige tweeling en ze groeien als kool! Een eeneiige tweeling zwangerschap zit vol met risico’s en rustig wijst ze mij op alles wat kan gebeuren. Eigenlijk hoor ik alles maar half. Ik zit op mijn roze wolk en daar krijgt niemand mij af. Ik kan dit!

Er volgt een periode waar ik mijn buik zie uitgroeien tot buiten proportioneel formaat. Ik pas geen enkele fatsoenlijke zwangerschapsbroek meer en loop de laatste weken in een soort enorme tent. Loop in onderbroeken die tot mijn oksels komen en heb de hele dag honger. Het leuke van die enorme buik is dat mensen vanaf 5 maanden al beginnen te roepen dat je nu wel bijna zal moeten bevallen….. Heel fijn. Inmiddels is het alsof ik een tl buis heb ingeslikt. Ik straal van top tot teen.

Door het enorme gewicht begin ik steeds lastiger te lopen, slapen, eten en ik krijg mijn schoenen niet meer aan. Ik ben het type wat niet graag de touwtjes uit handen geeft. Ik zou eigenlijk moeten broeden op de bank. Maar in plaats daarvan draai ik mijn gezin, koop een extra lange schoenlepel (ikea), slaap met een voedingskussen tussen mijn benen en stop mijn appeltaart in de oven. Ik ben er bijna!

Dit consult was anders….

Met 35 weken hebben de kinderen herfstvakantie. Ik besluit nog een laatste keer gas te geven. Het is de laatste keer met vier kinderen. Straks is alles anders. Halverwege de vakantie gaat het niet goed. Ik ben moe, mijn buik is gespannen. Gelukkig staat er een controle gepland. Normaal ren ik de spreekkamer met de woorden” alles goed hoor.“ En ben ik het liefst zo snel weer weg. Maar dit consult was anders. De gynaecoloog schrok van mijn verhaal. Ga maar even liggen.

Wat ik vervolgens zag staat op mijn netvlies gebrand. Eén van de twee leek klem te zitten in een hoekje. Het tussenvlies tussen de twee baby’s, wat normaal gezellig flapperde, was strak gespannen. Baby B lag in een enorme vruchtzak bovenop haar zus. En Baby A lag klem zonder vruchtwater onderin de buik. Het was niet goed.

Baby A (de “donor”) gaf bloed door aan baby B (de “ontvanger”) Bij Baby A ontstaat hierdoor een tekort aan bloed, waardoor Baby A eerst minder en later helemaal niet meer plast en daardoor uiteindelijk geen vruchtwater meer heeft. Ik werd ruw van mijn roze wolk afgeschopt. Mijn tweeling was in gevaar…….

Lees ook mijn andere artikelen:

Annemarie

Annemarie Geerts 41 jaar. Zeven kinderen….

‘Ja, wij hebben zeven kinderen! En ja, daar hebben wij bewust voor gekozen!’ Als moeder van een groot gezin, ben ik altijd bezig met het beantwoorden van de meest idioten vragen. Ja, allemaal van dezelfde man. Nee, het is nu nog niet klaar. Nee, we zijn niet gelovig. En nee het is inderdaad niet van deze tijd, ik weet het.

Waar de ene moeder haar handen al vol heeft aan één kind, kan het gezin voor mij niet groot genoeg zijn. Ik geef je graag een kijkje in mijn leven. Ik heb voor ieder wat wils. Van een irritante puber tot een schattige baby van 10 maanden. Ik heb het allemaal!

Volg mij ook op instagram.com/prinsessenspul of op  youtube.com/user/prinsessenspul

2018-02-21T11:08:30+01:00

Neem even een momentje..

Om onze privacy verklaring te lezen en kennis te nemen van de gegevens die wij van je opslaan. Klik op 'AVG Instellingen' om je eigen instellingen te beheren.

Privacy verklaring | Sluiten
AVG Instellingen