10 inzichten na een maand ‘on the road’ met kids

//10 inzichten na een maand ‘on the road’ met kids

10 inzichten na een maand ‘on the road’ met kids

We zijn al weer ruim een maand onderweg en het is precies zoals ik het me had voorgesteld, maar tegelijk ook weer helemaal anders. Dit heb ik tot nu toe geleerd, verassend en toch ook weer precies zoals verwacht.

  1. Je maakt sowieso extra kilometers

Hoe goed je ook oplet, het lukt er altijd wel eentje om iets essentieels kwijt te raken. Knuffels, lievelingsspeelgoed en kleine items mogen al niet mee naar buiten. Bekers, tandenborstels en bestek rijden we niet voor terug. Dan houd je (helaas) nog slippers, schoenen, hoedjes, petten en andere kledingstukken over. Je zou zeggen dat dit items zijn die je snel mist, maar dan heb je nog niet gezien wat wij allemaal meeslepen en waar onze kids spullen achterlaten. Een nieuw ‘spel’ is dan ook: waar hebben we ….. voor het laatst gezien? Om vervolgens restaurant, speeltuin of hotel te bellen en tientallen kilometers om te rijden om de uitzet weer compleet te maken.

  1. Je hebt hoe dan ook (te) veel bagage mee

Met verwachtte temperatuurverschillen van 15 ℃ tussen NZ en Bali was pakken bij voorbaat al een uitdaging. Laagjes! Lekker open deuren advies. Laagjes nemen ook ruimte in! En dan heb ik het nog niet eens over hun eigen koffertjes met knuffels (ieder 3), zwemduckies, draagzak, buggy, Shrunks, jasjes, schoenen en busy bags. Van geen enkel item heb ik spijt gehad dat we het mee hadden. Het was wel samen ruim 60kg. ‘Gelukkig’ raken we onderweg veel kwijt.

  1. Reizen is plannen

We hebben deze reis voor het grootste gedeelte van tevoren gepland. Zo hebben we tot en met Thailand alle accommodaties al geregeld. Dat klinkt alsof je de spontaniteit uit reizen haalt, maar als er 1 ding is dat ik heb geleerd van reizen met twee peuters, is dat het juist die ‘kleine’ zekerheden zijn die het reizen fijn houden. Op de bonnefooi op zoek naar een leuke plek om te slapen, met twee krijsende kids op de achterbank verkeerd rijden is niet goed voor mijn huwelijk. Gelukkig bezit ik een hoop zelfkennis en daarom een goeie planning. Is betere voor de algehele sfeer.

  1. Restaurants vallen als eerste af

Onze rakkers snakken na een maand onderweg naar ‘normaal’ (ahh). Dit uit zich vooral in restaurants. Wat we ook voor hen bestellen, pannenkoeken, frietjes, salades, vleesje, als we uit eten zijn moeten ze het gewoon niet. Maar als ik ze laat helpen met tafel dekken of een kleed op de grond neerleg en het picknicken noem dan proppen ze het met beiden handen naar binnen. Je vindt ons dan ook veel ‘wild-picknickend’ langs de weg.

  1. Huizen werken beter dan hotels

In het algemeen plekken waar er dus een keuken/ tafel aanwezig is. Samen met ons op een kamer, in de ‘gangkast’ of op een eigen kamer, onze meisjes blijken verassend flexibel in waar hun bed slaapt. Een huis geeft ons net wat meer bewegingsvrijheid en bovendien hebben we soms mazzel dat de bewoners soms ook kids hebben. Zo verbleven we in Napier in een huis met een hele kinderspeelgoed kamer. Those are the days!

  1. Je leert nieuwe dingen over je kids

Reizen met onze kinderen vind ik magisch. Niet alleen is het bijzonder om zo veel tijd echt met elkaar door te brengen, ik leer ze ook op een hele andere manier kennen. Net als echte mensen, reageren ze ook anders in vakantie-situaties. En ik vind het prachtig om van dichtbij mee te krijgen wat hen fascineert (pinguïns), wat ze eng vinden (dromenvangers en uilen), waar de grenzen liggen (zand op handen = viesss!, oude rozijntjes eten uit de stoelvoering = helemaal okay) en wat ze nodig hebben (spelen en eigen beslissingen nemen). Ik ben heel erg dankbaar dat we hen op deze bijzondere manier nog beter mogen leren kennen.

  1. Vakantie = tijd voor jezelf

Hulde hier voor lief. Die krijgt net wat minder jeuk van 24/7 op elkaars lip. Hij neemt de meiden dan ook af en toe een uurtje mee om uit te razen in de speeltuin, zodat ik even tijd heb om mijn sanity bij elkaar te rapen om weer all-in te gaan als ze terugkomen.

Gek genoeg bedenk ik vooraf aan vakantie altijd dat ik iedere dag wel even kan mediteren, yoga doen (nu echt), lekker lezen of wat bloggen. Deze lange reis had ik zelfs bedacht een nieuwe taal te gaan leren. Really? Bij het woord vakantie blijf ik blijkbaar maar aan vrije tijd denken en vergeet ik iedere keer dat er ook nog kids meegaan die zichzelf echt niet een hele yoga sessie heel houden. Ik krijg wel veel beweging, dat dan weer wel.

  1. Apps als lifeline

Natuurlijk hebben we ook altijd kleurpotloden, stickers en klei bij ons. Ik heb zelfs een aantal ‘busy bags’ gemaakt waar de kids mee aan de slag konden (daarover later meer). Maar uiteindelijk willen ze natuurlijk ook weleens wat anders doen. Dus naast Netflix hebben we oneindig veel peuterspelletjes apps. Variërend van puzzelen, tot aankleden van piraten (heel populair) en de grote favoriet, waarbij ze ijsjes voeren aan een monster (volledig overzicht volgt).

  1. Buiten Nederland houden ze wel van kinderen

Het verbaast me iedere keer dat we de grens over gaan hoeveel vriendelijker mensen tegen kids zijn buiten NL. Waar ik in A’dam liever niet uit eten ga dan met kids, nemen we in het buitenland de meiden (meestal) graag mee. Het ligt waarschijnlijk ook deels aan hoe wij er dan mee omgaan, maar ook echt aan de restaurateurs. Ze komen hier spontaan met kinderstoelen aan, hebben speciaal ontworpen kindermenu’s en in de meeste gevallen zelfs een vorm van entertainment. Mensen lachen hier naar onze meiden, willen met hen praten en storen zich niet aan hun luide aanwezigheid. Heerlijk!!

  1. Jetlag is een kansspel

Ik heb ze allemaal gelezen. De blogs over het overwinnen van een jetlag bij peuters. De stappenplannen, waarmee ieder kind direct z’n delightfull zelf is met een tijdsverschil van 8 uur. En het is allemaal bullshit. Als onafhankelijk onderzoeker, met een gelijke sample van twee (identieke?) kids, die we in precies hetzelfde schema hebben ‘geduwd’ kan ik met enige zekerheid zeggen dat de kans op een jetlag bij je peuter 50% is.

Lees ook mijn andere artikelen:

Cathelijne

Hi, ik ben Cathelijne. Wij gaan 3,5 maand lang reizen met twee peuters in de peuterpubertijd, een goed idee?

‘The jury is still out’, geen idee. Maar dat is wel wat we doen.

We beginnen in Bali en eindigen in Sri Lanka. Dit is een eerlijke blog over hoe leuk, bijzonder, speciaal, vermoeiend en op sommige tijden ronduit vreselijk het is om met onze twee bijzonder energieke meisjes te reizen. Je kunt mij ook volgen op wanderlovewithkids.nl

2017-12-23T11:42:14+01:00

Neem even een momentje..

Om onze privacy verklaring te lezen en kennis te nemen van de gegevens die wij van je opslaan. Klik op 'AVG Instellingen' om je eigen instellingen te beheren.

Privacy verklaring | Sluiten
AVG Instellingen